سه جنس بوذ و « 1 » هر يكى را انواع بوذ . اكنون يك نوع از دق « 2 » ياذ كردهام ، و ديكر نوع از دق بىتب بوذ و بعضى از بجشكان اين دق را شيخوخة من المرض كويند « 3 » اعنى بيمارى بير كشتن « 4 » ، و از بهر آن ورا بدين نام خوانند كه حرارت طبيعى اندر تن اين كس ضعيف شوذ و به آخر كار انطفا افتد مر ان « 5 » حرارت غريزى را ، و بدين سبب تن اين مردمان سرد كردذ و خشك شوذ ، باز اكر علاج كنند « 6 » بجيزى كه مر رطوبات « 7 » غريزى را بفزايذ همان جيز سردى كندشان ، و ديكر جن حرارت غريزى ضعيف شوذ افعال طبيعى نقصان بديرذ و كر « 8 » انطفا افتدش افعال طبيعى را بطلان افتذ و « 1 » بدين سبب مرك آيذ .
و اين بيمارى كه ورا مارسموس خوانند اعنى ذبول اين به دو نوع بوذ : يكى « 9 » نوع ازو آن بوذ كبيران را افتد به آخر عمر كه خشك شوند همجنانك مر كيا را افتد « 10 » بوقت تمام كشتن ، ككندم و جو جن « 10 » تمام شوذ خشك شوذ و درختان « 11 » جو بير شوند خشك شوند « 12 » ، و از بهر اين را كفته است استاذ بزرك « 13 » : الهرم ليس الّا استيلا اليبس على البدن . كفت : نيست بيرى مكر مستولى كشتن خشكى بر تن . و ديكر نوع لاغر كشتن بوذ از بسيارى « 14 » بيمارى و درد و تحليل بسيار جنانك شكم رفته بوذ بسيار و بيمارى
( f . 524 )
دراز كشته بوذ و تحليل بسيار افتاذه بوذ « 15 » و حرارت غريزى منطفى شذه بوذ ،
هامش
( 1 ) - ف : « و » ندارد
( 2 ) - ف : « از دق » ندارد
( 3 ) - ف : خواندهاند
( 4 ) - ف : پير كشته
( 5 ) - ف : « ان » ندارد
( 6 ) - ف : علاج كنذ
( 7 ) - ب ه : حرارت ، خ
( 8 ) - ف : و اكر
( 9 ) - ف : يك
( 10 - 10 ) - ف : تمام كشتن كه جو و كندم چو
( 11 ) - ب ه : نيز
( 12 ) - ب ه : و غذاى موافق هيج سود ندارد
( 13 ) - ف : افزوده . ما ب ه : افزوده . ابقراط
( 14 ) - ب ه : درازى
( 15 ) - ف : « بوذ » ندارد