اين تب آن بوذ كى « 1 » برين باغره « 1 » روغن كل كرم كرده برنهذ و يكى شنفته بيارذ و بروغن غرق « 2 » كند و بدين آماس برنهذ و بر « 3 » ريش داروى موافق برنهذ تا آن تب تمام بروذ و آنكاه « 4 » بهواى كرمابه بباشذ « 5 » و باى را بمرهم تازه اندر كيرذ « 6 » و باز آب كرم بر ريزذ و بسيار نباشد « 7 » تا عفونت نيارذ اخلاط را ، و سكنكبين ساذه به كار دارذ و غذاهاء زوذكوار خورذ وز « 8 » شراب حذر كند ، وز « 8 » باشيدن بسيار اندر كرمابه حذر كند تا مايه بذ انجا نيفكند جه عادت كرمابه اين بوذ كى مايه افكند بآماس و ريش « 9 » ، و كر « 10 » بروغن بابونه حاجت آيذ كى « 11 » ببغل باى « 11 » برنهذ روا بوذ از بس آنك روغن كل برنهاذه بوذ و من آرد كشك و اسبغول و سركا برنهاذم « 12 » برين آماسها آنكه « 13 » كرنك سرخ بوذه است و سوزان ، اكنون جنس ديكر « 14 » ياذ كنم از تبها « 15 » .
( f . 523 )
فى حمى الدّق « 16 »
تب دق را صفت كنم . نام دق مشتركست به دو معنى يكى را بيونانى اقطيقوس كويند « 17 » اعنى ثابت ، و اين تب دق بوذ ، و بدان ثابت خواندندش « 18 » كه اين تب متمكن كشته بوذ باندامهاء مفرده و اندر بيجيذه كشته و به دو اندر رفته ، و اين تب را به اول ياذ كردم انجا كى اجناس تب را ياذ كردم و كفتم « 19 »
هامش
( 1 - 1 ) - ف : بذين تب باغره
( 2 ) - ف : عرق
( 3 ) - ب ه : آن
( 4 ) - ف : و آنكه
( 5 ) - ب ه : انكاه بكرمابه بيرونين بباشد
( 6 ) - ب ه : ظ . ان باى را
( 7 ) - ب ه : بكرمابه
( 8 ) - ف : و از
( 9 ) - ب ه : و بد بود
( 10 ) - ف : و اكر
( 11 - 11 ) - ف : بغل پاى را
( 13 - 12 ) - ف : بذين اماسها انكاه
( 14 ) - ف : ديكر جنس
( 15 ) - ب ه : بتوفيق اللّه عز و جل
( 16 ) - ف : باب تب دق
( 17 ) - ف : خوانند
( 18 ) - ف : خوانندش
( 19 ) - ب ه : ترا