بوذ خون بركيرذ بخاصه « 1 » جن روى سرخ بوذ « 1 » و ركها خاسته ، باز حقنه نرم كند به اول و به آخر حقنهء تيز و سركا و روغن كل و كلاب بر سر بسيار نهذ و غذا كشك آب « 2 » كند و شكّر به اول و به آخر « 3 » ما العسل و نيك جهد كند تا از غذا باز نهايستند « 4 » اين بيماران ، و اكر تن بر بوذ بدين بيماريها اكر اندام بمالند نيك هرروزى « 5 » جند بار خاصه پايان نيك آيذ و نيك « 6 » جهد كنى تا يك روز غذا دهى و يك روز نى . اينك اين علاجها بدينكونه بوذ و كويند سبات مستغرق « 7 » را به خانه روشن بايذ خوابنيدن و سبات سهرى را به خانه نيمروشن و نيمتاريك و خداوندان قرانيطس « 8 » را بخانهء تاريك .
باب مانيا « 9 »
اين بيمارى بوذ ماننده سرسام
( f . 193 )
كرم و « 10 » از صفراى سوخته بوذ كى اندر دماغ گرد آيذ و مردم را ترسنده كردانذ و بذكمان و به آخر ديوانه كرداند « 11 » و لكن با تب بوذ و از بس تبهاء كرم آيد و اين كس را روى سرخ « 12 » كردد جن آماسيذهاى و جن از دور بدين كس بنكرى روى وى « 13 » سياه نمايذ و جن نزديك فراز آئى روى « 14 » وى بكونه خود « 14 » بوذ و آب سبيد كردذ از قبل آنك حرارت بسر بر رفته بوذ و علاج وى علاج
هامش
( 1 - 1 ) - ف : خاصه جن روى صرخ بيند
( 2 ) - ف : « آب » ندارد
( 3 ) - ف : و آخر
( 4 ) - ف : نهايستذ
( 5 ) - ف : هروزى
( 6 ) - ف : « نيك » ندارد
( 7 ) - ف : مسترق
( 8 ) - ف : برانيطس
( 9 ) - ف : باب فى ذكر مانيا
( 10 ) - ف : افزوده . اين
( 11 ) - ف : كند
( 12 ) - ب ه : ظ . پر ، خ
( 13 ) - ف : او
( 14 - 14 ) - ف : بكونه