طعام « 1 » بكوارذ يا تباه شوذ آنكاه بوّاب كشاذه شوذ « 2 » تا طعام از معده بروذكانيها فروذ آيذ و فراز رفتن « 3 » سر بوّاب از بركشتن امعا بوذ « 4 » و اكر ثفل نيايذ از اعور طبيعت دفع كند و اين بوّاب ميل دارذ بسوى راست و فم معده ميل دارذ بسوى جب .
و تركيب معده از سه كونه ليف است لختى بدرازاى معده و لختى ببهنا معده و لختى بوريب و اين « 5 » وريب دو كونه باشد « 5 » لختى از « 6 » جب براست « 7 »
( f . 74 )
و لختى از راست بچب و اين ليفها را مثال آرم تا بدانى « 8 » « 9 » اينك مثال آنج بر طولست و آنج بر عرض است و آنج مورّب است « 10 » از ليفها و كر همه را بجمله صفت كنى « 11 » برين مثال آيذ « 12 » و مرى مركب است از دو كونه ليف يكى بدرازاء مرى و ديكر ببهنا و فرو بردن بدان ليفها بوذ كى از درازاست و قى كردن بدان ليفها بوذ كى از « 13 » بهناست و اكر تمامتر بگويم از اندازهء اين كتاب بكذرذ و اين كتاب را بدين مقدار بسنده بود و اين هيئت دانستن بسيار منفعت كند بوقت معالجت .
فى هيئة الامعا « 14 »
از بوّاب بكدرذ يكى روذكانى آيذ نام وى اثنا عشرى اعنى دوازده انكشتى و از بهر آن بدين نام خواندهاندش كدرازى « 15 » اين روذكانى به مقدار دوازده انكشتست بانكشتان همان كس جن انكشتان دست « 16 » ببهلوى يك ديكر
هامش
( 1 ) - ف : را
( 2 ) - ب ه : يله كند
( 3 ) - ف : و فراز كشتن
( 4 ) - ف : افزوده . از ثفل .
( 5 - 5 ) - ف : كونه كه بوريب است . م : كه بوريب بود . . .
( 6 ) - ب ه : سوى
( 7 ) - ف : افزوده . است .
( 8 ) - ف : « تا بدانى » ندارد
( 9 ) - م :
( 10 ) - ف : بوريبست
( 11 ) - ف : صفت كنم
( 12 ) - ف : م :
( 13 ) - ف : به
( 14 ) - ف : باب فى هيئة الامعا
( 15 ) - ف : كه درازاى
( 16 ) - ف : « دست » ندارد