تخطي إلى المحتوى الرئيسي

منصوري في الطب ( فارسى ) — صفحة 511

مساهمون:

ص٥١١
مىباشد . پس از بيرون آمدن از گرمابه سبزيجات و ميوه‌هاى سرد و نمور و گوشت جوجه و گوسفند و ماهى را در برنامه خوراكى خويش بگذارد و از خوراكىهاى گرمازا بپرهيزد و چنانچه به آشاميدن شراب خو گرفته باشد بايد كمتر از اندازه‌ى هميشه و با آميختگى بيشتر آن را بنوشد . و اگر به نوشيدن شراب خو ندارد بايد شربت گلاب ساخته شده از شكر تبرزد و گلاب بنوشد . بر اندازه‌ى خواب و نرمى فرش بستر بيفزايد و اگر با اين درمان هنوز سستى و خستگى در او بجا مانده باشد ، دوباره آب‌تنى و ديگر كارهاى درمانى را همان گونه كه گفتيم انجام دهد . اگر خستگى نمانده باشد ، او به حالت هميشگى خويش باز مىگردد . اگر تب در پى شب‌زنده‌دارى يا اندوه بسيار پديد آمده باشد پس از فروكش كردن تب بايد به گرمابه رود و در جايى كه گفتيم بنشيند و البته عرق نكند و بايد آب ولرم بسيار بر خود و به ويژه سر بريزد و برنامه‌ى خوراكى خويش بر پايه‌ى ياد كردمان بگذارد . اگر به نوشيدن شراب خو گرفته است آن را به اندازه‌ى ميانه بنوشد . كسانى كه از اندوه تب مىكنند بايد به بازى و شوخى بپردازند و در پى گفتن سخنان طنز و خنده‌آور و كارهاى شادىآور و خوشنودكننده باشند و روغن بنفشه را به بينى كشند در جاهاى خوش آب و هوا و بر روى بسترى نرم ، خوابى دراز كنند . در تب روزانه ناشى از خشم بسيار ، پس از فروكش كردن تب ، بيمار بايد در آبزن آب داغ بنشيند و از آن لذت ببرد و يا در خانه‌اش جايى كه در جريان وزش باد يا سرما نباشد ، به مانند بخش ميانه گرمابه بنشيند و بر خود آب گرم بريزد . اندازه‌ى كاربرد آب گرم تا آنجا باشد كه پوست را نرم و كمى سرخ رنگ نمايد و سپس يك‌باره به درون آب سرد فرورود و همان دم بيرون بيايد « 1 » سپس گلاب بر سر و سينه بپاشد ، سينه را با صندل و گلاب و كافور خوش‌بو كند و آب انار ملس و جز آن همچون افشره‌ى جوشانده‌ى ريواس و سيب ترش و ترنج ترش بنوشد و سبزىهاى سرد با سركه و روغن زيتون پرورده شده با شكر و روغن بادام شيرين و مغز خيار و كاهو بخورد و نوشابه‌هاى كه مستىآور نيستند و داراى مزه‌ى ترش‌اند را با آب غوره و يا ريواس و يا
هامش
( 1 ) . سونا و جكوزى امروزين بهمراه آب سرد آن ( ذ ) .
منصوري في الطب ( فارسى ) — صفحة 511 | محمد بن زكريا الرازي / حازم بكرى صديقى