دنبه گوسفند و آنچه درون دنبه است را با آب مىپزند سپس صاف مىكنند . پس از آن به اندازهاى مىپزند تا سفتتر شود . پس از آن با موم آب شده با روغن سوسن يا روغن نرگس اگر بيمار تب تندى نداشته باشد ، به كار مىبرند و اگر تب بالا باشد بايد روغن گل سرخ به كار برند و مرهم سفيدآب را نيز بيمار به خود برگيرد در صورتى كه دماى تن خيلى بالا باشد ، تكهاى از سرب را در آب خرفه و يا آب كاهو يا آب تخم اسفرزه انداخته سپس با آن به سختى بافت را مىخراشند و مىسايند تا بخشى از سرب در آب بماند و سفت شود . سپس بر آن روغن گل سرخ بريزند و به خود برگيرند و اين دارو براى سرطان چركين زهدان و جز آن نيز خوب مىباشد .
برآماسيدن زهدان :
اگر به همراه آماس ، تب بالا باشد بايد از رگ باسليق بيمار خون گرفته شود و به خوردن آبجو بسنده كند . بخش زيرين ناف و كمر و تهيگاه نيز با خمير آماس گرم ، روغنمالى نمايد و تا آنجا كه بتوانند آن را سرد نگاه دارند تا تب و سختى آن كاسته شود و چنانچه از آماس چيزى بماند آن را با داروهاى نرمكننده و به كار بردنى در درون واژن درمان كند و نيز با نشاندن او در آبهاى دارويى تا بهبودى آماس درمان را پيگيرى نمايد .
داروى به خود برگرفتنى براى آماس سخت زهدان :
اين داروها آماس سخت زهدان را نرم مىكند و براى درد سودمند مىباشد و آن را آرامآرام فروكش مىدهد كه : مرهم دياخيلون با روغن سوسن است كه بايد به خود برگيرند .
داروى ديگرى براى آماس زهدان :
چربى اردك و مغز استخوان ساق شتر و مقل نرم و زعفران و زردهى تخممرغ پخته و دردى دانهها و تهنشست روغن سوسن به اندازه يكسان برمىگزينند و با شراب يا روغن نرم مىكنند و بيمار آن را به خود برمىگيرد . كه آن براى آرام كردن درد و نرم كردن ( بافتهاى ) سخت در زهدان بسيار كارساز است .
گزارهى درمان ديگر :
نشستن بيمار در پختهى شنبليد و تخم كتان و بابونه و نمام و اكليل الملك و برگ كلم هركدام به تنهايى يا همگى با هم خوب است .