بيرون آوردن تير و نوك پيكان و خس و خاشاك از پوست تن :
اگر پيكان به شدت فرورفته باشد بهتر است ، به سختى تكان داده نشود چون ترس از شكستن آن مىباشد . ولى اگر بتوانيد ابزارى كه انبرك تير نام دارد بهگونهاى درون زخم فروكنيد كه به نوك پيكان برسد و يا اگر نشود زخم را گسترش داده سپس ابزار را به درون برده تا نوك پيكان را دربرگيرد و به سختى آن را بفشرد سپس آن را چندين بار تكان داده و اندازه فرورفتن آن را بيآزمايد سپس آن را بكشد . چنانچه اين ابزار نوك پيكان را بگيرد درمانگر نبايد آن را از دست بدهد . از آن جايى كه سر آن مانند سوهان است و اندكى درهم كشيدگى دارد بخش پايين انبر داراى توانى بالا براى در بر گرفتن نوك پيكان خواهد داشت . اگر نوك پيكان بهگونهاى درون تن برود كه به سوى ديگر رفته باشد و بيرون آوردن آن از جاى وارد شدهى آن سخت شود بايد سوى ديگر را شكافت و آن را از آنجا بيرون آورد .
بيرون آوردن خس و خاشاك و شيشه و مانند آن كه در تن فرومىروند نياز به پانسمان دارد كه جاى آن را روغنمالى نماييد اگر چرب شود آنچه فرورفته به بيرون راه پيدا مىكند . برخى اين دارو را داروى بيرون كشنده نام دارند و نمونهى داروهايى كه درمان آن را انجام مىدهد اشق ( بدران ) كه با عسل سرشته شده روى آن پانسمان شود .
با پياز گل نرگس كه با عسل كوبيده روى آن بگذارند ، يا ريشههاى نى را با عسل بسايند و يا همگى را با هم آميخته گرد آورند . كه كاركردى نيرومندتر خواهد داشت .
شكستگى سر « 1 » :
اگر آسيب وارده به سر ، استخوان را نشكند بهتر است صبر و مر و دم الاخوين ( خون سياوشان ) و أيرسا و كندر و كتيرا بپاشند و ببندند كه به تندى بهبود مىيابد و چنانچه استخوان بشكند بهگونهاى كه گود شود و كاسه سر بشكافد نبايد آن را سبك شمرد و كوتاهى كرد چون بهمريختگى خرد و گرفتگى اندامها ( تشنج ) و تشنج عصبى و سپس مرگ فورى را بدنبال دارد . بهتر است كه استخوان به تندى بسته شود و از پاره شدن نيام
هامش
( 1 ) . شجاج :Skull fracture