كهنسالان :
بايد انجام دادن كار بسيار و خسته شدن و نزديكى كردن و خونگيرى را كنار گذارند بجز هنگام نياز كه تازه آن را بايد با كمترين اندازه انجام دهند .
خوراكىهاى خوب و آسانگوار بخورند . آبتنى ، خواب . واگذارى به خود را بخشى از برنامهى روزانهى خود گذارد .
نوشيدن نوشابههاى خوشمزه ميانه و آبكى و صاف شده يا با آميختگى بسيار را بايد افزايش دهند تا با اين بتوانند مدتى دراز دلنگرانى و سستى و پژمردگى را از خود دور كنند . تن ايشان به زودى فرسوده و نابود نگردد .
آزمايش پزشك :
بهتر است گذران زندگى گذشته پزشك را بررسى كنند و چگونگى تلاش او را در تنهايى پىگيرى نمايند . اگر او زندگى خود را با ورق زدن كتابهاى پزشكان و زيست شناسان گذرانده و در تنهايى نيز تلاش در بررسى كار آنها دارد ، بايد با ديد خوب به او زندگى او نگريست . چنانچه گذر زندگى او آنچه ما ياد كرديم نبوده باشد و كوشش وى در هنگام تنهايى بازى و شرابخوارى باشد ، بايد با نگاهى بد به او نگريست .
همچنين اگر پزشكى پيوسته با كتاب باشد بهتر است به انديشه و زيركى او نگريست و ديد آيا او همواره همنشين سخندانان و مناظرهكنندگان بوده است ؟ و بهرهاى از ايشان برده است ؟
همچنين آيا به بررسى كتابهاى فيلسوفان پرداخته و توان گفتگو و نظر دادن در آرا ايشان مىباشد يا نه ؟ اگر همنشينى طولانى با اين گروه داشته و از آنها بهرهاى در گفتگو و نظر دادن برده است ، خوب است .
همچنين ديده شود آيا چيزهايى را كه خوانده فهميده است يا ز آنسوى آن مىباشد ؟
اگر آنچه را خوانده و فهميده بايد ديد كه آيا با بيمار برخورد داشته ؟ و آيا بيمار را زير و رو كرده ( معاينه ) ؟ آيا مورد معاينه شدهى او را پزشكانى ديگر ديدهاند ؟ آيا اين بيمارى برخورد كردهى او جزو بيمارىهاى فراوان است يا نه ؟ هركس در او اين دو صفت گرد آيد پس او دانشمند است .
اگر در او يكى از موارد گفته شده ديده نشود و اين كاستى در معاينه ( بيماران ) باشد كه يك گونه كاستى براى پزشك بشمار مىآيد .