تخطي إلى المحتوى الرئيسي

منصوري في الطب ( فارسى ) — صفحة 146

مساهمون:

ص١٤٦
اگر چهره‌اى خشمگين داشته ، همواره خشمگين و اگر شرمگين است . اگر رخساره‌اى شرمگين دارد پس كمرو مىباشد . چنانچه سيماى گوشت‌آلود داشته باشد ، تنبل و نادان است . اگر گونه‌هاى او پرگوشت باشد ، داراى سرشت تند است . اگر سيماى او لاغر باشد بسيار بافهم و ارزش‌گذار است . كسى كه رخساره‌ى كوچك داشته باشد ، پست و چاپلوس و نابكار است . اگر صورتى بسيار گرد داشته باشد ، نادان است . اگر بزرگى چهره بسيار باشد پس تنبل است . كسى كه صورتى دراز داشته باشد ، خيلى بىشرم است . كسى كه سيمايى گستاخ دارد ، بداخلاق است مگر بندرت . كسى كه گيجگاه و رگ گردن « 1 » باد كرده داشته باشد ، بسيار خشمگين است .

نشانه‌هاى گوش :

كسى كه گوش بلند دارد ، نادان و دراز عمر است . آنكه گوش كوچك دارد ، نشانه‌ى نابكارى و كوتاهى عمر است . كسى كه گوش آويخته « 2 » دارد ، كوتاه عمر است .

نشانه‌هاى آوا و سخن و تنفس :

كسى كه صداى زمخت دارد ، بىپروا و دلاور است . كسى كه تند سخن مىگويد ، عجول و كم‌فهم است . كسى كه بلند و تند سخن گويد پس عجول و بداخلاق و بسيار خشمگين است . كسى كه نفسى بلند دارد ، فرومايه است . كسى كه آواى سنگين دارد ، پرخور « 3 » است . كسى كه تودماغى « 4 » سخن گويد ، رشك‌بر و نهانى به مردم بدى مىكند .
هامش
( 1 ) . اوداج : تك آن را « وداج » خوانند ، رگى است در گردنJugular veinن . ك « أوداج » نمايه واژگان ( 2 ) . أغضف : ن . ك « اغضف » نمايه واژگان ( 3 ) . رغيب البطن : ن . ك « رغيب البطن » نمايه واژگان ( 4 ) . آغن الصوت : ن . ك « غنه » نمايه واژگان