تخطي إلى المحتوى الرئيسي

منصوري في الطب ( فارسى ) — صفحة 143

مساهمون:

ص١٤٣

نشانه‌هاى رنگ پوست :

رنگ خرمايى و سرخ نمايشگر بسيارى خون و حرارت و رنگى كه ميان سپيد و سرخ و همراه آن پوست بىمو باشد ميانه بودن آميزه را نشان مىدهد و كسى كه داراى رنگ سرخ آتشين است ديوانه و عجول و فردى كه رنگ سرخ ملايم دارد ، همواره خجالتى است . و كسى كه سبزه‌ى تند است بداخلاق مىباشد .

نشانه‌هاى چشم :

كسى كه چشمهايش درشت باشد تنبل است و فردى كه چشمهايش فرورفته باشد زيرك و نابكار است كسى چشمهايش بيرون زده است در بيشتر موارد بىشرم و لوده ( شوخى ) و خندان و نادان است . اگر چشم در درازاى تن ( بالا و پايين ) گردش كند دارنده‌اش فريبكار و پليد است . فردى كه چشمش خيلى سياه باشد ، ترسوست . كسى كه رنگ چشمش به مانند رنگ چشمان بز باشد ، نادان است . شخصى كه چشمانش به تندى حركت كند و تيزبين باشد فريبكار و دزد است . كسى كه حركت چشمانش كند و ايستاده باشد انديشمند و فريبكار است . كسى كه نگاهش زنانه باشد بىآن كه زن‌نما باشد شهوترانى لاف‌زن است . چنانچه نگاه مردى به مانند نگاه كودكانه و خنده و شادى در سيمايش باشد عمرى دراز دارد . فردى كه چشمانى درشت و لرزان دارد ، تنبل و بىكاره و زن‌باره است . اگر كسى چشمان آبى كوچك و لرزان داشته باشد ، بىشرم و فريبكار و زن‌باره است . چنانچه چشمانش سرخ همچون اخگر باشد شرور و بسيار پردل است . چشم سياه نمايشگر تنبلى و كندى است . چشمان آبى كه در آن زردى ديده شود ( مانند آن كه با زعفران رنگ شده باشد ) نشان پستى اخلاق است . كسى كه چشمش به هر انگيزه‌اى آبى رنگ باشد و به سپيدى بگرايد ، ترسوست و فردى كه چشمانش زرد باشد نيز ترسوست .