تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سفرنامه هاى خطى فارسى ( فارسى ) — صفحة 691

مساهمون:

ص٦٩١
مىشوند و 000 ، 74 نفر اصناف و عملهء لشكرند ؛ از هر صنف ، مثل « حدّاد » و « نجار » و « بنا » و « عمله » ، كه فرضا جائى محتاج به ساختن قلعه شوند يا بخواهند پل ببندند ، جسر بسازند ، كشتى تعمير كنند ؛ حالت معطلى نداشته باشند . مواجب « سالدات » در سال يك تومان است . و از « مطرس » 12 هزار و توپچى 11 هزار و سواره 18 هزار . جيره پياده و سواره ، در سال 3 قبچوق نان است . هر « قبچوق » 31 من به وزن تبريز . در لشكر دريا آن‌قدر فرق گذاشته‌اند كه تا كشتى در حركت است به ايشان علاوه بر « نان » ، « عرق » و « گوشت گاو » هم مىدهند . ملبوس اينها 3 سال يك‌دفعه « شنل « 1 » » است ، به‌جاى « ترمه » ؛ و 2 سال يك‌دفعه كليجه ماهوت است . سالى 2 پيراهن و 2 جفت چكمه و يك گردن‌بند ماهوت به جاى دستمال سياه ؛ و كلاه را در اول خدمت 3 قسم براى مشق و ساير وقت‌ها مىدهند . هرگاه مستعمل يا پاره شود ، « سالدات » خود مرمت خواهد كرد . دستكش و جوراب هم در مدت خدمت ، يك‌دفعه مىدهند ؛ و بعد « سالدات » از رخت‌هاى مستعمل خود براى خود مىدوزد . مراتب خدمت « تابين » ، هرگاه در 25 سال كه به « نوكرى » مكلف است ، خدمتى فوق تكليف خود ظاهر نكند ، ابدا « قابل منصب » نخواهد شد . هرگاه خدمتى ظاهر كرد ، اول مرتبه ترقى او منصب « اونترافيت‌سرى » است و 5000 [ بر ] مواجب او مىافزايند ؛ و در شانهء كليجه او شبيه اپالت ، ماهوت سفيد يا زرد ، علامت اين منصب دوخته مىشود ؛ و اول استعداد او است . در اظهار « هنر » و « قابليت منصب » ، اگر اين شخص به‌زودى خدمت ديگر كرد ، « افيت‌سر » مىشود و چون « افيت‌سر » اقسام دارد ، و هريك از اين اقسام را مواجبى است ، از 10 تومان تا 50 تومان ، مستحق آن قسم مواجبى كه در ازاء آن خدمت است ، خواهد شد . و اگر خدمتى نكرد ، بعد از 12 سال « افيت‌سر » است . و « افيت‌سر » هرگاه خدمتى تازه كرد ، به زودى « ميسيّور » مىشود ؛ و الّا بعد از 3 سال مواجب ميسيورى 75 تومان است ؛ و ميسيور نيز اگر خدمت تازه كرد ، زود پات‌پالكاونيك مىشود ؛ و الّا بعد از
هامش
( 1 ) . در اصل : شنيل