گفتند راه 6 فرسخ است و همهء راه مسطح و خوب بود .
اين اشعار در آن منزل ثبت شد :
لمؤلفه
ياد آمدم فضاى خوش و آن هواى قم * آن روزها كه بود مرا در سراى قم
بيرون شدم ز حضرت عبد العظيم شبى * تا صبح شاد بود دلم در هواى قم
رفتم به راه تازه كه مانند كهكشان * اندر زمين كشيده ز رى تا فضاى قم
هرجا رباط تازه و مهمان خانه [ اى ] * كرده بنا شهنشه دوران براى قم
شاه زمانه ناصردين آنكه حافظش * باشد دعاى جمله ، خصوصا دعاى قم
زين راه تازه گشت خلايق اميدوار * شادىكنان ، غنى و فقير و گداى قم
افزون ز چهارصد بود آنجا تن عزيز * سرّى است از ازل به خدا در بناى قم
اى آنكه سالها به دلت دردها بود * اكنون بيا كه سير نمايى شفاى قم
من داشتم بسى غم و محنت به روزگار * اكنون افاقه ديد دلم از دواى قم
كم شد اگر زمان تشرف تو را نظام * شايد شود دوباره ميسّر لقاى قم
شاهد اين مقال آنكه بعون اللّه تعالى در سال 1317 [ ه . ق . ] اين دعا مستجاب شده ، ماه رجب المرجب مفصلا به فيض زيارت اين آستانه مقدسه فايز شده ، بعض مقاصدى هم كه بود ، به حمد اللّه جابهجا گرديد .
و مقبره [ اى ] هم در جوار حضرت معصومه ( عليها السلام ) حاضر بود ، كه مرحوم اعزاز السلطنه ميرزا اسماعيل خان جوانمرگ ، فرزند عزيز و دلبندم [ در ] آنجا دفن شده