دويست و شش هجرى قمرى در شهرستان كاشان متولد شد و دورهء تحصيلات خود را در منزل پدرى خود ( حاج ميرزا عبد الوهاب ) گذرانيد و چندى بعد از آن حامل عريضهاى از مرحوم والد خود به ناصر الدين شاه شد و به تهران آمد و عريضهاى را كه مفاد آن ارجاع منصبى به فرزند ارشد مرحوم حاج ميرزا بود تقديم كرد .
اين استدعا مورد قبول شد و به موجب فرمانى كه موجود است به مرحوم ميرزا آقا خان وزيرى تبار كه بعدها دوام الملك لقب گرفت در عداد پيشخدمتان خاصهء همايونى قرار گرفت و مشغول انجام وظيفه در دربار ناصر الدين شاه شد و اكثر به مأموريتهاى خارج از پايتخت مىرفت . او پس از كشته شدن ناصر الدين شاه از ادامهء خدمتگزارى در دربار مظفر الدين شاه سرباز زد و علت را اينطور بيان مىفرمود .
مظفر الدين شاه و به قول خود آن مرحوم « شاه باجى مظفر » فردى نالايق و بىاراده و مطيع مشتى اطرافيان خائن و طماع و تازه به دوران رسيده بود كه خدمت كردن به او افتخارى نداشت . در مقايسهء لياقت ناصر الدين شاه و مظفر الدين شاه داستانهاى بخصوصى نقل مىكرد .
او هميشه در حسن اخلاق و صفات نيكوى ناصر الدين شاه مبالغه مىكرد و با اين افكار پس از قتل ناصر الدين شاه ديگر به خدمت دربار راضى نشد و از محل درآمد علاقهء ملكى خود در كاشان به نام « نصفه راه » زندگانى مىكرد .
آن مرحوم در دورهء ناصر الدين شاه با عدهاى از آزاديخواهان مرتبط بود و در واقعهء پخش شبنامه در خوابگاه ناصر الدين شاه كه منجر به
مرآة القاسان يا تاريخ كاشان ( فارسى ) — صفحة 584
مساهمون: عبد الرحيم كلانتر ضرابى ( سهيل كاشانى )
ص٥٨٤