تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مرآة القاسان يا تاريخ كاشان ( فارسى ) — صفحة 86

مساهمون:

ص٨٦
خلاصه كل آب چشمهء نياسر به چهار پيش كه عبارت است از چهار برجه به وصف مزبور منقسم نموده‌اند كه هر پيشى بمدار چهارده شبانه روز گردش مينمايد كه بيست و هشت طاق باشد كه جملهء چهار پيش يكصد و دوازده طاق است و از چشمهء مردانه كه خارج شد اشجار و باغاتى كه برفراز آن كوه است مشروب ساخته داخل باغ تالار مىشود . اما چشمهء مزبورهء نياسر را چشمهء اسكندريه مىنامند . گويند اسكندر بن فيلقوس بعلم كشف الاسرار كه از دانيال پيغمبر به او رسيده بود چون عبورش به آن قريه و آن مقام رسيد دانست كه در [ 74 پ ] دل سنگ آبى بزرگ مستور و پنهان است . حجاران را طلبيد و در يك شبانه روز اين چشمه را احداث و احياء نمود و آن موضع كه بالفعل باغ تالار است آن روز مضرب خيام و محل قيام اردوى كيوان پوى بود . نظر به آنكه جائى بسيار رفيع و باروح و صفا و از اطراف و جوانب به قدر دويست ذرع مشرف بجلگه و هموارى است و قاف تا قاف عالم در منظر نظر است فرمان داد كه باغ و عمارت و تالارى بنا كنند و چنان بوده كه همهء آن آب بجدولهاى عريض از خيابانهاى آن باغ گردش كرده بحوض خانه و از آنجا فرو رفته در پاى تالار هفت ذرع كوه را باندازهء بيست ذرع در پانزده ذرع تراشيده و پست و هموار نموده حوضى بزرگ در دل سنگ تراشيده در وسط آن فواره [ اى ] كه همهء آن چهار سنگ آب به قدر يك ذرع جوشيده و از لب آن كوه از موضعى كه تقريبا يكصد ذرع مسقط الحجر آن است مانند عمودى [ 75 ر ] از بلور به پائين ميريزد و بنوعى آن آب صاف روشن از آن آبشار به نشيب ريزد كه از دو فرسخ راه نمايان و صداى آن مانند رعد پردهء گوش را پاره مىكند .