خليلى حثالى « 1 » المراكب موهنا * من الليل منشور الحنادس اسودا
و ميلابا عناق المطى الى فتى * يسود الورى علما و حلما و محتدا
اعز الورى جارا و احماهم حمى * و اوراهم زندا و ابسطهم يدا
تعود كفيه السماح و انما « 2 » * لكل امرئ من دهره ما تعودا
فما الزاخر المواج عب عبابه « 3 » * و اصبح ملتف الغوارب مزبدا
باكثر من آثار فيض نواله * و ابدى سماحا من يديه و اجودا
روز عمر او بوقت چاشتگاه بود كه تاريكى مرگ بر وى تاختن آورد فى شهور سنة ست و خمسين و خمسمائة .
الامام نصير الائمة قاسم بن الحسن بن على بن عبد اللّه الجلينى
اسلاف او علما و صلحا بودهاند ، و پدرش فقيه حسن و عمش فقيه محمد دو ركن بودند در صلاح و ورع از اركان ناحيت ، دانشمند حسن مردى عدل و ورع بود ، دانشمند على پدرش ساكن نيشابور بود ، و از فحول شاگردان استاد امام ابو بكر عتيق بن محمد السوروانى « 4 » بوده بود « 5 » صاحب تفسير ، و ابو على عبد اللّه از زهاد روزگار بوده بود « 6 » و صاحب كرامات ، و خلق به زيارت گور او تقرب كنند و آنجا از حق تعالى حاجات خواهند ، و گويند كه جنازهء او « 7 » بى اختيار حاملان به زمين آمد آنجا كه گور وى است .
و فرزندان فقيه حسن سه برادرند « 8 » ، قطب الدين على و نصير الائمة قاسم و زيد ، روزگار « 9 » در طلب قوت حلال و برزيدن علم و ديانت همى گذارند . و نصير الائمة را نظم و نثر است ، و وى مردى باشد كه حق و صواب گفتن با همه كس « 10 » عادت دارد و از آن تحاشى ننمايد و باك ندارد .
محمد بن الافضل القاسم بن الحسن كامه
ارشد الافاضل الملقب بالوحيد الاصغر طبعى راست دارد در نظم و نثر ، و از منظوم او اين ابيات است
هامش
( 1 ) نص ، حشا .
( 2 ) نص ، و انها .
( 3 ) نص ، غب عبابه و در نب ، عند عبابه .
( 4 ) عتيق بن محمد بنا بضبط حاج خليفه در كشف الظنون هروى بوده ، و بنا بر اين احتمال مىرود كه اين كلمه شودبانى يا شوذوانى باشد ، و شوذبان بنا بمندرجات معجم البلدان قريهء از هرات است .
( 5 ) بود .
( 6 ) بود .
( 7 ) نص ، و گويند كه جنازهء او .
( 8 ) نص ، و فرزندان فقيه حسن برادرند .
( 9 ) و ايشان روزگار .
( 10 ) نص ، با همه كسى .