دون الحلول على الكثيب الادعج « 1 » * و خز الصدور مع الغرام المزعج
تلك الربوع بآهلات رسومها * لازلن فى زمن الربيع المبهج
اللّه اكرمنا و اكرم سعينا * و احلنا دار الكرامة فى المجى
ياوى الهدى منه الى متعبد * ماضى العزائم فى الامور ملجج
ضخم الدسيعة لا يحاول رتبة * الا تناولها كريم المدرج
اللّه يكلؤه لمذخور العلى * و اراه فى اولاده ما يرتجى
* ( الامام ابو حنيفة عثمان بن على بن الاستاد الامام ابى على الحسن بن محمد بن الحسن البويابادي النيشابورى ) *
مردى زاهد و عالم « 2 » و ورع بود ، از شاگردان امام عالم سعيد « 3 » على بن ابى الطيب و صاحب تفسير و تذكير بود ، و در قصبه متوطن بودى و در ديه ششتمد ، و او را در ديه ششتمد اولاد و اعقاب است ، انتقل الى بيهق فى سنة احدى و اربعين و اربعمائة ، يك خواهر او در حبالهء فقيه ابو الفتح بخارى بود كه ياد كرده آمد و يك خواهر در حبالهء ابو سعيد بن محمد الرفاء و ابتداى تزويج او در ششتمد با الحسن « 4 » بن شافع افتاد پس با پوشيدهء از معاذيان ، و او را ازين پوشيدهء معاذى چهار دختر بود و يك پسر و هو الفقيه على بن ابى حنيفة عثمان ، ولادت فقيه على بود فى اول ليلة من صفر سنة خمس و اربعين و اربعمائة ، توفى الفقيه على فى شهور سنة ثمان عشرة و خمسمائة ، توفى الامام ابو حنيفة عثمان فى شهور سنة اربع و ثمانين و اربعمائة ، و احفاد دختر او ماندهاند ، و او را نظام الملك ادرارى فرموده است و هنوز جارى است ، و احفاد او بر رؤس قسمت كنند .
الاديب احمد بن على بن احمد بن الحسين المقرى البيهقى
او اديبى متحرج و مصلح بود و در تحصيل كدود ، و جد او الحسين المقرى بود ، و العقب منه احمد . و اين احمد مقرى جد جدم امام ابو القاسم عبد العزيز بن يوسف النيشابورى بود . و العقب من احمد بن الحسين المقرى ، ابو على يحيى و على ، ايشان مقربان جد و پدر من بودند و مؤذنان مدرسهء سرديه و مقدم بر مقريان اين
هامش
( 1 ) نص ، الاوعج .
( 2 ) عالم و زاهد .
( 3 ) متعبد .
( 4 ) بابو الحسن . ( و ظاهرا كلمهء از قبيل بنت و اخت از اين عبارت افتاده است ) .