در عصر صفاريان امارت غور در منديش به امير سورى بن محمد كه ملك بزرگ بود رسيد ، و در حدود ( 253 ه 967 م ) طوريكه در احوال صفاريان به تفصيل خواهد آمد ، يعقوب ليث صفارى بلاد نيمروز را تارخج مسخر كرد ، درينوقت طوايف غوريان در والشتان « 1 » عليا و سفلى هنوز مسلمان نشده بودند ، و بسر حدهاى كوهساران تحصن جستند و سلامت ماندند « 2 » چون فرماندهى غور بعد ازين در همين سلاله دوام كرد ، و بعد از ضعف دولت غزنوى سلاطين بزرگ ازيشان برآمدهاند ، ذكر هر يكى در فصل مربوط به غزنويان و غوريان خواهد آمد و آنانيكه در اوايل ظهور اسلام گذشتهاند قرار آتىاند :
1 ) ماهوى سورى معاصر حضرت على حدود 31 - 36 ه
2 ) شنسپ بن خرنك از اخلاف سور برادر ضحاك افسانوى حدود ( 36 ه )
3 ) امير پولاد از احفاد شنسپ حدود 130 ه
4 ) جهان پهلوان امير كرور ولد امير پولاد 139 تا 154 ه
5 ) امير ناصر بن امير كرور حدود 160 ه
6 ) امير بنجى بن نهاران قسيم امير المومنين حدود 170 ه
7 ) امير سورى بن محمد حدود 253 ه
( بجدول آخر اين فصل رجوع كنيد )
هامش
( 1 ) - سرزمينى است در حدود پنجاه ميلى شمال غرب قندهار ، در جنوب غور كه اكنون هم به همين نام موجود است .
( 2 ) - طبقات ناصرى 1 / 318