نوشتهء فوق مىرساند كه فوت عارف مزبور در سال 243 هجرى اتفاق افتاده است ولى سنگ مزبور جديدتر از اين تاريخ بوده به نظر ميرسد از قرن 11 هجرى باشد .
بر روى سنگى كه بطور قائم در طرف پائين پا نصب است مصراع زير در يك سطر به خط نسخ نوشته شده است .
چو آمد اجل شاديم يار بود
9 - چشمهء ايوب ( رامجرد )
لوحهء سنگى داراى خط كوفى
بلوك رامجرد در جانب مغرب جلگهء مرودشت واقع گرديده است و جادهء فرعى در سمت جنوب پل خان از كرانهء رود كر بدانجا ميرود - چشمهء معروفى با محوطهء درختكارى بسيار مصفا بنام چشمهء ايوب درميان بلوك رامجرد واقع گشته مقبرهء ساده و بىپيرايهأى هم در كنار چشمهء مزبور قرار دارد كه زيارتگاه مردم بوده بنام قبر ايوب خوانده مىشود - بناى زيارتگاه جنبهء تاريخى يا هنرى مخصوص ندارد ولى هنگامى كه نگارندهء كتاب در آبانماه 1329 تصادفا به زيارت آنجا نائل آمده بودم ملاحظه شد كه بر روى قبر لوحهء سنگى ناقصى برنگ روشن نزديك به سفيد نصب است كه دو حاشيه حاوى خط كوفى برجستهء شيوا بر آن حجارى كردهاند و كلمات زير در كتيبهء كوفى مزبور تشخيص ميگردد .
تزود من الدنيا فانك راحل * و بادر فان المو ( ت لا شك نازل ) « 1 »
قسمت آخر كه داخل پرانتز قرار دارد موجود نيست و در قسمتى از سنگ كه شكسته و مفقود گرديده نوشته شده بوده است .
هامش
( 1 ) ترجمهء بيت فوق به فارسى قريب بدين مضمون ميگردد :از دنيا زاد و توشه برگير كه مسافر هستى * و بدين كار پيشدستى كن كه مرگ بدون ترديد سر ميرسداز دانشمند محترم آقاى دكتر سيد عبد اللّه انوار سپاسگزارم كه متن كامل بيت فوق و تعلق داشتن آن را به قصيدهء منسوب به مولاى متقيان حضرت امير المؤمنين على عليه السلام باينجانب اطلاع فرمودند و اظهار نمودند كه مطلع قصيدهء مزبور چنين است :مضى الدهر و الايام و الذنب حاصل * و انت بما تهوى من الحق غافلترجمهء فارسى آن قريب بمضمون زير مىشود :( روزگار و روزها گذشت و حاصل آن گناه آمد * و تو به آنچه مشغولت ساخته است از حق غافل ماندهاى ) .