نسبتا بزرگى به نام گود نيماورد است كه بالاتر آن كاروانسراى فيل و كوچه موتابان است و سپس قصر و مدرسه ميرزا قاضى شيخ الاسلام و بعد خانه ابراهيم سلطان كچيباتى است .
نگارنده گويد : گود نيماورد هنوز به همين نام باقى و معروف است و مدرسه در محل گود بنا گرديده است .
مدرسه از آثار زينب بيگم زن حكيم الملك اردستانى است . در خود ساختمان مدرسه هيچگونه تاريخى كه سال بناى آن را معيّن كند وجود ندارد ، لكن نويسندگان تاريخ اين بنا را سال 1117 ه . ق . ذكر نمودهاند ( در دوره سلطنت شاه سلطان حسين صفوى كه البتّه برخى تاريخ بنا را مربوط به زمان شاه سليمان مىدانند ) . و وجه جمع اين دو قول آنكه در عهد شاه سليمان شروع به ساختمان شده و در عهد شاه سلطان حسين تمام گرديده است و مرحوم جناب در الاصفهان « ص 68 » طول و عرض مدرسه را 45 * 45 ذرع و تعداد حجرات آن را 61 و طلّاب و مشتغلّين در آنجا را 70 نفر مىنويسد . مدرسه دو طبقه و دو ايوان جهت نماز و تدريس دارد و جمعا 78 حجره در آن مدرسه وجود دارد . در كتاب « آثار اصفهان » ( ص 507 ) صورتى از موقوفات آن به دست داده است كه طالبين مىتوانند به اين منبع مراجعه كنند . كتيبه سردر اين مدرسه جديد و در زمان سلطنت رضا شاه كبير و در زمان تصدى مرحوم حاج سيّد عبد العلى عقلائى نايب التوليهى مدرسه از كتيبه محراب جنوبى مدرسه جنوب شرقى مسجد شاه « مدرسه ناصريه » طرح بردارى شده و در سال 1349 نصب گرديده است . قسمت آخر كتيبه اين است : قال رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلم : لو أنّ الغياض « 1 » اقلام و البحر مداد و الارض قرطاس و الجنّ حسّاب و الانس
هامش
( 1 ) - غياض جمع مكسر غيضه به معنى درخت فراوان است ، همچنين به معنى محلّى كه در آن آب جمع -