در لوح سنگى مرمر كه شرح حالى از وقفنامه مدرسه بوده است و همچنين سردر كاشىكارى آن را پس از ويرانى مدرسه به موزه ايران باستان انتقال دادهاند . اين لوحها حاوى اطّلاعاتى است از ادارهى امور مدرسه و شرايط پذيرفتن و سكونت طلّاب كه قسمتى از آن را براى مزيد فايده اينجا نقل مىكنيم : « . . . از جملهى شروط تحصيل در اين مدرسه آن است كه سكنهى مدرسه مذكوره مشغول تحصيل علوم دينى كه فقه و مديريت و تغيير و مقدّمات آنهاست شوند . . . صالح و متقى و پرهيزكار و از اهل قناعت باشند و از زمرهى ارباب بطالت و كسالت و شرارت نبوده ، حجرهى خود را معطّل و مقفّل نگذارند . بلكه شب و روز در حجرهى خود به مباحثه و مطالعه و عبادت مشغول باشند و اگر يك سال بر احدى بگذرد كه ترقى در حال او برحسب علم و عمل نشده باشد و مظنون مدرس شود كه قابل ترقّى نيست از مدرسه اخراج نمايد و جماعتى كه در عرض يك سال برحسب علم و عمل ترقى و مظنون نشود و قابليت ترقّى داشته باشد ، زياده از پنج سال در آن مدرسه ساكن نشوند اگر احيانا حركت بعضى از اشخاص بعد از مدت پنج سال متعذّر يا متضرّر باشد ، يا آنكه در عوض ايشان جمعى متّصف به صفات مذكورهى حاضر نباشد بايد كه تا بر طرف شدن عذر در مدرسه باشد و نهايتش تا هفت سال ، امّا بعد از هفت سال البتّه بايد كه برود و بر مدرّس آنكه سعى بليغ كند كه جمعى ديگر كه متّصف به صفات مذكوره باشند تحصيل نموده بجاى اينان ساكن سازد و حجرهها را خالى و معطل نكند و هر كه بعد از هفت سال يك روز بماند غاصب باشد و به غضب خدا و رسول گرفتار شود و . . . » . « 1 »
هامش
( 1 ) - متن اين وقفنامه در كتاب « تاريخچهى اوقاف اصفهان » مرحوم عبد الحسين سپنتا ، صص 303 تا 316 نوشته شده و گويا موادّ وقفنامه در سالهاى مختلفى نوشته شده . مثلا : سوم شعبان 1128 ، -