دارد . بعدها كه نويسندگان در كتب خويش نام آنجا را ذكر كردند . به نام عمر بن العزيز عجلى حكمران اصفهان بدون توجه به تاريخ بنا و بيان صريح اين عبارت كه « اضافه الى البناء » ، اين قسمت را منسوب به دو دانستهاند . در كتاب آثار ملى اصفهان « صفحه 44 » گويد : مدرسه عمر بن عبد العزيز : اين مدرسه را قطب الدين محمود شاه آل مظفر « 767 - 778 ه . ق . » در محل مسجد جامع شهر اصفهان بنا كرده است . پس گويد : به نظر نگارنده مدرسه از بناهاى عمر بن عبد العزيز بوده و به همت قطب الدين محمود تعمير شده است . با توجه به مطالب ذكر شده معلوم مىگردد اولا صفّهى عمريها مربوط به عمر بن عبد العزيز نيست . ثانيا سلطان محمود آن را ساخته و با اين كه در زمان سلطنت او ، ديگرى آن را بنا نموده است . مرحوم انصارى درباره اين صفّه گويد : چون اين صفّه به نام عمر مشهور بوده است ، در دورهى صفويه به تعمير آن توجهى نمىشد و اشرف افغان - عليرغم دشمنى با شيعه - به تعمير آن پرداخته است ( تاريخ اصفهان و رى صفحه 198 ) با توجه به نوشتهى مرحوم انصارى و اذعان به اينكه مشار اليه يكى از محقّقين بودهاند به نظر مىرسيد كه صفه قبل از تعميرات اشرف افغان نيز به « صفّهى عمريها » شهرت داشته و مربوط به اهل تسنّن بوده است و اما تاريخ تأسيس و يا تعمير مدرسه ، اين قسمت از هيچيك از كتيبهها معلوم نمىشود و ممكن است كه آنجا مدرس برخى از فضلا بوده باشد و مدرسه تعمير اين زمان نبوده بلكه مدرس اسم مكان باشد و در آنجا مدرسين به افاده و افاضه مشغول بودهاند . در انتهاى كوچه رشتىها منشعب از چهارباغ پائين ( چهارباغ پهلوى ) در محل سه راه بازارچهاى بود كه تا چهل و پنج سال پيش آثار آبادى در آن ظاهر بود و بعدا طاقهاى بلند و زيباى آن خراب شده و بدين ترتيب جزو دكانها قرار گرفت . اين بازارچه به نام بازارچههاى عمريها معروف بود و نشانهى اين بود كه در اين محل عدهاى از اهل تسنّن سكونت داشتهاند .
اصفهان دار العلم شرق ( مدارس دينى اصفهان ) ( فارسى ) — صفحة 207
مساهمون: مصلح الدين مهدوى
ص٢٠٧