مجلس ترحيم و تسليت
در منزل متوفى ، بستگان و دوستان و همسايگان ميّت در رفت و آمد هستند و به وسيلهء خبر شفاهى و اعلان چاپ شده ، به همهء آشنايان خبر مىدهند كه در فلان مسجد مجلس ترحيم منعقد است ، مجلس زنانه در منزل متوفى تشكيل مىگردد .
از روز بعد بستگان و دوستان نزديك ميت تا روز هفتم مجلس يادبود منعقد مىسازند و مردم مىآيند و با حضور خود و قرائت آياتى چند از قرآن مجيد ، رو به صاحب عزا كرده و مىگويند : « خدا رحمتش كند ، بقاى عمر شما باشد . »
شب اول ، در اتاقى كه ميت را از آنجا برداشتهاند سفرهء ترمه و يا مشكى مىاندازند و شمعى روشن مىكنند و يك نفر قرآن تلاوت مىكند . صاحبان عزا آن شب غذاى گرم نمىخورند و لباس مشكى مىپوشند و يقهء خود را باز مىگذارند . مردها موهاى سر و صورت خود را اصلاح نمىكنند و زنان هم آرايش نمىكنند و صبح زود روز بعد صاحبان عزا با عدهاى از بستگان و دوستان « سرخاك » مىروند . آنگاه مجالس تسليت و ترحيم ( با توجه به موقعيت اجتماعى متوفى ) تشكيل مىدهند . ولى در هر صورت تا يك هفته ( تا روز هفتم ) مجالس عزا ادامه دارد . روز هفتم دستهجمعى به عنوان رفتن « سر خاك » به گورستان مىروند . پس از خواندن حمد و سوره و خيرات به مستحقان و تقسيم نان و حلوا و مقدارى خرما به مستمندان ، از گورستان به منزل صاحبعزا برمىگردند ، در اين موقع يك نفر از بزرگان خانوادهء يقه پيراهن صاحبان عزا را مىبندد و اگر عزادار مغازدار باشد دستهجمعى او را به مغازهاش مىبرند و جلو مغازه همگى دايرهوار مىايستند و حمد و سوره مىخوانند و مىگويند : « اميدواريم اين آخرين غم شما باشد . » اگر صاحب مغازه و يا حجره نباشد او را در منزل به همين ترتيب از عزا در مىآورند .
صاحبان عزا هم متقابلا از زحمات بستگان و دوستان و مشايعتكنندگان سپاسگزارى مىكنند و همه را اجازه مىدهند كه از حالت عزا خارج شوند ، سروصورت خود را اصلاح كنند و زنان اجازهء آرايش داشته باشند . ولى خانوادهء متوفى تا چهل روز لباس مشكى مىپوشند و زنانشان هم زينت و زيور به كار نمىبرند . مراسمى هم تحت عنوان شب سوم و هفتم و چهلم و سال متوفى مىگيرند و اطعام مىكنند .