است . شب چهارشنبهء آخر سال را به عنوان شب « چهارشنبه سورى » مراسمى بدين شرح برگزار مىكنند .
1 . فال گوشى : بدينگونه است كه سر كوچه يا پشت در خانهاى مىايستند و نيت مىكنند .
اولين سخنى كه گويندهء رهگذر يا كسى كه در اتاق است به زبان آورد وسيلهء تفأل قرار مىدهند و بنا به نيت خود تعبير مىكنند . به علاوه در اين شب با ديوان حافظ نيز تفأل مىزنند .
2 . مرغانه : اينچنين است كه عدهاى از كودكان و جوانان پشت در منزل همسايهها مىروند و با ملاقهء مسى كه در دست دارند پشت در مىكوبند و مىگويند « مرغنه مرغنه مرغنه ، پشت خنه » مثلا نام پسر صاحب منزل را مىبرند كه « قرآن مخنه » و اين جملات را تكرار مىكنند ، وقتى كه صاحب منزل در را باز مىكند كودكان و جوانان كه صورت خود را به نوعى پوشاندهاند ملاقه را جلو برده صاحب منزل مقدارى آجيل و يا نقل توى ملاقه مىريزد و باز در خانهء بعدى و به همين ترتيب به چند منزل ديگر مىروند .
3 . آتش بازى : بدين نحو كه از روى شعلههاى آتش كه قبلا هيزمهاى آن را فراهم كردهاند مىپرند و مىگويند : « زردى من مال تو سرخى تو مال من . »
4 . كوزه شكستن : رسم چنين بوده كه از كوزههاى كهنه ، كوزهاى را آب كرده و از پشتبام به زمين پرت مىكنند تا بشكند و معتقد بودند كه با چنين عملى تمامى اثاثيهء كهنهشان نو خواهد شد .
و بالاخره شب چهارشنبه سورى را با شادى و خوردن آجيل و پلو ماهى مىگذرانند .
قبل از رسيدن سال نو براى دوستان و اقوام خود كه در شهرهاى دوردست هستند كارت تبريك عيد نوروز مىفرستند و منتهاى كوشش را به كار مىبرند تا وضع اثاث خانه و لباسهاى خانواده و تزيين منزل را از هر جهت نو و تكميل كنند .
براى سفرهء سال تحويل ، « هفت سين » تهيه مىكنند و آن عبارت است از ؛ سيب ، سير ، سمنو ، سياهدانه ، سكه ، سنجد و سبزى كه در سينى و يا سفرهء مخصوصى و كنار قرآن مجيد ، در مقابل آيينه مىچينند و يك ظرف بلورين آب كه حاوى چند عدد ماهى قرمز است بر روى سفره و يا كنار ميز پذيرايى قرار مىدهند و اعضاى خانواده در وقت
اتركنامه ( تاريخ جامع قوچان ) ( فارسى ) — صفحة 395
مساهمون: رمضانعلى شاكرى
ص٣٩٥