بزرگترين آثار صفى تفسير منظوم اوست كه يكى از آثار بزرگ و پرارزش قرون اخير است .
اين تفسير منظوم در بحر رمل مسدس مقصور ( وزن مثنوى مولوى ) سروده شده است و كار مفصل و پرعظمتى است .
پس از خطبهء افتتاح و ديباچهء منظوم كه چنين آغاز مىگردد :
حمد بىحد ذات پاكى را سزاست * كو خلايق را به نيكى رهنماست
خاك را جان داد و ادراك و بيان * تا شناسد دادهء خلاق جان
داد او بشناختن ، هم داد اوست * نعمتش دانستن از ارشاد اوست
خاك مىدانست كى تعظيم او ؟ * گشت از ارشاد او تسليم او
از ره تسليم ذى ادراك شد * از كدورتهاى خاكى پاك شد
پس زبان دادش كه آيد در سپاس * زان سپس كز جود او شد حقشناس
كرد تعليمش رموز معرفت * گشت از تعليم او كامل صفت
برگزيد از خاكيان خيل رسل * خلق تا بر وى گرايند از سبل
يك رباعى در مادهء تاريخ اين تفسير از خود صفى آمده :