خلق به مستى درند ما به تو هشيار * گر چه ز چشم پر از خمار تو مستيم
بهر نثارش ( تجلّى ) ار چه ز سعدى است * جان گرامى نهاده بر كف دستيم
مرحوم آقاى حاج ميرزا خليل كمرهاى ، از شاگردان ايشان ، در مقدمهاى كه بر كتاب رسائل حكيمه تأليف استاد نوشتهاند شرحى از موضوعات درس و مباحث علمى استاد را آورده و متذكر شدهاند كه عمر استاد حدود هشتاد سال بوده و از زمان شناسايى خود تا خاتمه حيات جز به تحصيل و تدريس انديشه ديگرى نداشتهاند . به خاطر دارم در وفات مرحوم استاد معظم ، آية اللّه حائرى درس را تعطيل كرده ، با همهء طلاب حوزه و جمع كثيرى از اهل قم در تشييع جنازهء آن مرحوم ، با شكوه و جلال خاصّى كه كمتر در گذشته نظير داشت ، شركت نمودند .
جنازهء آن مرحوم در محل شيخان ، كه مركز مدفن علماست مدفون گرديد .
اين بود شرح مختصرى از حال فيلسوف بزرگ قرن حاضر آقاى ميرزا على أكبر مدرّس يزدى حكيم الهى - قدّس اللّه مرقده الشريف - . روى سنگ قبر ايشان اين مطالب حكّ شده است :
هذا مرقد شريف - العالم النبيل الفاضل الجليل و الفضيل ، جامع المعقول و المنقول ، حاوى الأصول و الفروع ، وحيد العصر ، فريد الدّهر ، العالم الربّانى ، و البحر الصّمدانى ، الحكيم الإلهي ، استاد الكلّ في الكلّ ، اعلم العلماء العالمين و أفضل الفقهاء و المجتهدين ، آية اللّه العظمى آقاى ميرزا على أكبر المدرّس اليزدي طاب ثراه و جعل الجنّة مكانه و مثواه و حشره مع من تولّاه بحقّ محمّد و آله . « 1 »
هامش
( 1 ) - حكيمى ، محمود بن على أكبر ، مجموعه رسائل كلامي و فلسفى و ملل و نحل على أكبر مدرّس يزدى ، مقدمه .