از قبل عبيد اللّه بن « 1 » زياد كه نايب يزيد بن معاويه بود . ظ :
در زلف چون كمندش اى دل مپيچ كآنجا * سرها بريده بينى بىجرم و بىجنايت
از هر طرف كه رفتم جز وحشتم نيفزود * زنهار ازين بيابان وين راه بىنهايت
و از « 2 » اشعار دلپذير اوست در كربلا :
أنا ابن علىّ الخير من آل هاشم * كفانى بهذا مفخر حين أفخر
و جدّى رسول اللّه أكرم من مشى * و نحن سراج اللّه فى الخلق يزهر
و فاطمة أمّى سلالة أحمد * و عمّى يدعى ذا الجناحين جعفر
و فينا كتاب اللّه أنزل صادقا * و فينا الهدى و الوحى و الخير « 3 » يذكر
و نحن ولاة الأرض نسقى « 4 » ولاتنا * بكأس رسول اللّه ما ليس ينكر
و شيعتنا فى النّاس أكرم شيعة * و مبغضنا يوم القيامة يخسر
و ترمذى از سلمى روايت كند كه به خانهء امّ سلمه رفتم و او مىگريست ، گفتم : « سبب گريهء تو چيست ؟ » گفت : « رأيت الآن رسول اللّه ، صلّى اللّه عليه و سلّم ، فى المنام « 5 » و على رأسه و لحيته التّراب فقلت : ما لك ، يا رسول اللّه ؟ قال : شهدت قتل الحسين آنفا . » « 6 » و مثل اين از ابن عبّاس منقول است و در فاتحهء خامسه گذشت .
و فاطمه « 7 » بعد از موت نبى به شش ماه ، يا سه ماه ، وفات يافت و او را « 8 » بيست و هشت سال ، يا بيست و نه ، يا هجده ، بود . و ترمذى از على روايت كند كه پيغمبر ، صلّى اللّه عليه و سلّم ، دست حسن و حسين گرفت و گفت : « من أحبّنى و أحبّ هذين و أباهما و أمّهما ، كان معى فى درجتى يوم القيامة . » و امام على زين العابدين پسر امام حسين است و سلسلهء توالد « 9 » ميان هشت امام دگر به ترتيب ذكر ايشانست و او در مدينه در سنهء ثمان و ثلاثين متولّد شد و مادر او شهربانو بود ، دختر يزدجرد ، يا كنيزك غزاله نام بود و در ثامن عشر محرّم سنهء اربع و تسعين وفات يافت و قبر او در بقيع است . و شعر اوست در وقت
هامش
( 1 ) .C: - بن .
( 2 ) .D: - از .
( 3 ) .D: الجبر .
( 4 ) .D: تسقى .
( 5 ) .D: - فى المنام .
( 6 ) . ترمذى : 3704 .
( 7 ) .D: + عليها السلام .
( 8 ) .EG: عمر او .
( 9 ) .D: تولد .