توبيخ ابن ملجم به عبارت ابلغ و اشارت به وعدهء قطام بنت اصبغ 452
رجز كه در راه مسجد بنظم آن كوشيده صبحى كه از جام سعادت شهد شهادت نوشيده 452
حرف الذّال
ارشاد بتحمّل اندوه و صبر بر مكروه 453
حرف الرّاء
ابتهال و مناجات بقاضى حاجات 455
بيان جامعيّت حقيقت انسانى و احتواى او بر فضائل جسمانى و نفسانى 456
تحسين علم هدايتشعار و تقبيح جهل غوايتدثار 460
اظهار صفاى طبع وقّاد و جلاى ذهن نقّاد 460
تنبيه بر قباحت جهالت كه مستلزم فسادست و ضلالت 462
مذمّت بعضى مردم كه بمعنى بهايمند و در باديهء ضلالت حيران و هايمند 463
تحسين تحصيل ادب و زيركى در صغر سنّ و اوّل كودكى 463
بيان آنكه شربت مراد بكام كشيدن موقوف است بر زهر محنت و مشقّت چشيدن 464
خطاب به اشعث بن قيس در صفّين و ارشاد او بصبر و تمكين 465
امر بصبر و تحمّل و ارشاد بتفويض و توكّل 466
بيان اطوار سراى سپنج كه رنج او با راحت است و راحت او با رنج 467
بيان احوال دنيا كه صفاى او گرد كدورت انگيخته و شهد او با زهر قاتل آميخته 469
اميدوار ساختن فقيران شكسته و درويشان دلخسته 470
بيان تبدّل و تغيّر اين سراى غرور ، خواه در محنت و اندوه و خواه در فرح و سرور 471
اظهار صبر در زمان عسر و شكر در اوان يسر 471
ستايش نفس مطمئنّه به استغنا و ارشاد او بصبر و استعلا 472
تنبيه بر تمكّن در مقام رضا و ايمان به احكام قضا 472
بيان آنكه موت بتقدير خداست و گريختن ازو محض خطاست 473
تمهيد عذر از قبل اهل تقصير و بناى آن بر قواعد قضا و تقدير 473
شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — صفحة مقدمهء مصححان 14
مساهمون: حسين بن معين الدين الميبدي
صمقدمهء مصححان ١٤