آن است و آن دانه كه در انار است كه طعم و منفعت او در آن است ، همه از خردهريزهء آن خوان است . رسول اللّه در آن خوان طعام خوردى ، آنجا كه گفت : « ابيت عند ربّى يطعمنى و يسقينى » كسى را كه به چنان خوان امكان رسيدن باشد ، به اين فضلات بسازد ، زهى ظلم كه بر خود كرده باشد كه
فَمِنْهُمْ ظالِمٌ لِنَفْسِهِ
« 1 » .
دلا يك دم رها كن آب و گل را * صلاى عشق در ده جان و دل را
چند بر زمين چسبيدن ، پروبالى مىبايد گشود ، كه راه آسمان پيش گيرند ؛ امير المؤمنين على عليه السلام فرمود : « انا بطرق السّماء اعرف منكم بطرق الارض . » اگر زمين جايى است ، ديديم و اگر خواب و خور كارى است ، كرديم . اكنون نوبت كارى ديگر است ، سبحان اللّه از مكرر آدمى را دل نمىگيرد ! سى سال در جهان به سر برد و مزهء جهان چشيد ، اگر سيصد سال به سر مىبرد ، همين است و همين است و همين .
« اگر صد سال در مشكى كنى دوغ » الخ . عارفان نشان طورى جز اينطور مىدهند ، آخر « لكلّ جديد لذّة » مدّتى هم دست به آن گيريم ، لا سيّما كه مىگويند : در آنطور تكرار نيست و پيوسته جديد بر سر جديد است .
هر زمان نوصورتى و نوجمال * تا ز نو ديدن فروميرد ملال
و هاهنا تمّ البياض و لم يتمّ المقال .
* * * بسم اللّه الرّحمن الرّحيم
مكتوب 3 - نسيان الذات
هر مؤمن از خود داند و دريابد كه بسيار چيزها از او صادر مىگردد كه او به آن خشنود نيست و پسنديده نمىداند ! و به سبب صدور آن ، از او انكار خود دارد و از
هامش
( 1 ) . سوره فاطر ، آيه 32 « برخى از آنان بر خود ستمكارند » .