تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مكاتيب عبد الله قطب بن محيى — صفحة 262

مساهمون:

ص٢٦٢
محبوب است هرآينه صرافت حب از او مىآموزد ، پس محبت چنين كس
تِجارَةً لَنْ تَبُورَ
« 1 » است . حاصل الكلام آنكه جز محبت خدا و محبت محبان خداى هر محبت ديگر كه هست باطل است ، اين كلمه‌اى است كه هيچ استثنا در آن نيست ، وفق اللّه وليى لحبه و حب اهل حبه و السلام . * * * بسم اللّه الرّحمن الرّحيم

مكتوب 102 [ راه شهرستان دل بپرس ]

من عبد اللّه قطب الى وليّى فى اللّه الامير محب الملة و الدّين الشيخ محمد اما بعد ، لذت و الم دو سرهنگند در بارگاه عزّت ، كه مردمان را گريبان گرفته كشند از بيرون به اندرون يا از اندرون به بيرون و هيچ كس از چنگ اين دو سرهنگ خلاص نباشد ، مگر بنده‌اى چند كه خداى عزّ و جلّ ايشان را برگزيده و به حرم خاص راه داده ، آنجا كه سرهنگان دوگانه را مجال دخول در آن نيست ، چنان كسان از حكم لذت و الم خارج باشند
لِكَيْلا تَأْسَوْا عَلى ما فاتَكُمْ وَ لا تَفْرَحُوا بِما آتاكُمْ
« 2 » مصدوقهء حال ايشان است ، سالك بايد كه در مراحل لذت و الم توقف نكند و در منازل شادى و غم فروكش روا ندارد ، هيچ جا نايستد تا سرمنزل وحدت كه انوار يكتايى آنجا تابان باشد و مزاحمت اضداد آنجا مفقود ، چون به آنجا رسد بار فروگيرد و رخت آنجا بنهد و به آسايش بنشيند كه قرارگاه است . اى وليّم ! آن سرمنزل را دانى كه چه نام است ؟ « مقعد صدق » ، آنجا به راستى توان
هامش
( 1 ) . سوره فاطر ، آيه 29 « تجارتى كه هرگز زوال نمىپذيرد » . ( 2 ) . سوره حديد ، آيه 23 « تا بر آنچه از دست شما رفته ، اندوهگين نشويد و به [ سبب ] آنچه به شما داده است شادمانى نكنيد » .