خداوند متعال مىفرمايد :
( وَإِذَا بُشِّرَ أَحَدُهُم بِالْأُنثَى ظَلَّ وَجْهُهُ مُسْوَدّاً وَهُوَ كَظِيمٌ * يَتَوَارَى مِنَ الْقَوْمِ مِن سُوءِ مَا بُشِّرَ بِهِ أَيُمْسِكُهُ عَلَى هُونٍ أَمْ يَدُسُّهُ فِي التُّرَابِ أَلَا سَاءَ مَا يَحْكُمُونَ ) « 1 » .
« و هرگاه يكى از آنان را به دختر مژده آورند ، چهرهاش سياه مىگردد ، در حالى كه خشم و اندوه خود را فرومىخورَد ، از بدى آنچه بد و بشارت داده شده ، از قبيله ( خود ) روى مىپوشاند . آيا او را با خوارى نگاه دارد ، يا در خاك پنهانش كند ؟ وه چه بد داورى مىكنند . »
به همين سبب زن به سرنوشت مرگ يا محروميّت و تحقير دچار مىشد مانند : محروميّت از ارث ، به خدمتكار و كنيزى گرفتن او ، اين ديد جاهليّت قديم نسبت به زن بود .
امّا در جاهليّت جديد ، زن بازيچه ، ابزار لهو و لعب ، خوشگذرانىها و كامجوىهاى مردان گرديده است ، و گويا اصلًا آن انسان مكرّم و محترمى كه خداوند - پاك و منزّه - او را در چارچوب عفّت و حرمت قرار داده ، راه پيشرفت و كمال را به دو هديه نموده ، نيست ؛ چنان كه نسبت به مردان نيز چنين كرده است .
و بنابراين ، امروزه او را هيچ شغلى جز اهمّيت دادن به ظاهر و آرايش كردن خويش نيست ، تا براى كامجويى مرد و اشباع هوا و هوس او آماده گردد . و نيز چونان كالايى گرديده است كه با جلوهگريها مردان را در خيابانها به خويش فرا مىخواند .
هامش
( 1 ) - سورهء نحل ، آيات 58 - 59 .