جهان وجود دارد .
بنابراين ما بايد برخود سخت بگيريم و كودكانمان را براى مقابله با مشكلات پرورش دهيم تا بتوانند در مقابل تمام قدرتهاى استكبارى پايدارى كنند .
3 - ما بايد فرزندانمان را به گونهاى پرورش دهيم كه ميهن و مردم ميهن خود را دوست داشته باشند ، آنان را بگونهاى پرورش دهيم كه لذّت احسان به تهيدستان و غمديدگان را احساس كنند و به طور جدّى از اين موضوع كه روح خودبينى و خودپرستى در آنان دميده شود ، جلوگيرى كنيم . اگر فرزند ما به دوستش احسان كند ، نبايد او را توبيخ كنيم ، بلكه بايد او را بستاييم و تشويق كنيم با اين هدف كه روح همكارى و ايثار را در او رشد بدهيم .
پديده اسفناكى در ميان پدران و مادران در جامعههاى ما رواج دارد و آن اينكه پيوسته - فهميده و يا نفهميده - تلاش مىكنند كه روح خودپسندى و خودگرايى را در فرزندانشان رشد دهند ، اين پديده در زمينه درس خواندن بيشتر به چشم مىخورد ، در دهان فرزندان خود افكار و توجيهاتى مىگذارند كه به توليد نسلى خودبين منجر مىشود كه اعضاى آن فقط به خود و منافع خود مىانديشند . تمام همّت خود را به كار مىگيرند تا به مدارك بالاى دانشگاهى دست يابند و مراكز مهمّ جامعه را اشغال كنند و به مقامات بالايى برسند كه منافع آنان را محقّق كند و به شهرت ، مجد و ثروت برسند . اين افراد به قشر مستضعف جامعهء خود هيچ گونه كمك و يارى نمىرسانند .
طبيعى است كه منظور ما اين نيست كه پدران و مادران فرزندان را به
آزادى و مسؤوليت زن (فارسى) — صفحة 117
مساهمون: آژير
ص١١٧