است ، كه حق به تجلى اوّل بر اعيان ممكنه افاضه نموده ، و هدايت در
« ثُمَّ هَدى »
، رفع حجاب است ميان حق و بنده به علم يا به عين ، تا حق را در صورت معتقد خود مشاهده نمايد . شيخ در اين بيت مىفرمايد : كه طوايف مختلفه در معتقدات هر چه از حق گفتهاند ، و هر صفت كه به ذات آن حضرت منسوب داشتهاند از كموبيش ، زيرا كه بعضى را دانش به حق زياده از بعضى ديگر است كه
« وَ لِكُلٍّ دَرَجاتٌ » *
، همه نشان از ديدهء خود دادهاند ، و هر چه ايشان ديدهاند ، همه در خورد استعداد قابليت ايشان است ، زيرا كه تجلى حق بر بنده به قدر قابليت بنده است . . . » .
3 - در شرح صاين الدين نيز استناد به اشعار شاعرانى چون مولانا ، عطار ، سيد قاسم انوار ، فخر الدين عراقى و غيره فراوان است .
منابع اين بخش :
شرح
( 1 ) - آتشكده آذر ، ج 1 ، ص 138 .
( 2 ) - تاريخ ادبيات در ايران ، دكتر ذبيح الله صفا ، ج 3 ، ص 764 .
( 3 ) - سعادتنامه ، ضميمه مجموعه آثار شيخ محمود شبسترى ، تصحيح دكتر صمد موحد ، ص 168 .
( 4 ) - ريحانة الادب ، ج 3 ، ص 160 .
( 5 ) - براى آشنايى با شرح احوال و آثار سيد حسين هروى ، رجوع كنيد به « آتشكده آذر » ، ج 2 ، ص 597 .
( 6 ) - مجموعه آثار شيخ محمود شبسترى ، تصحيح دكتر صمد موحد .
( 7 ) - آتشكده آذر ، ج 1 ، ص 139 .
( 8 ) - جستجو در تصوف ايران ، ص 313 .
( 9 ) - شرح گلشن راز ، لاهيجى ، ص 552 .