اولياء
514 ولايت عبارت است از قيام بنده به حق بعد از فناى نفس خود و در اصطلاح صوفيه ولى كسى را گويند كه به موجب و هو يتولى الصالحين ، حضرت حق حافظ و معتمد او گشته و او را تا مقام فنا رهبرى مىكند .
شرح گلشن راز لاهيجى 275
اين
428 ترجيع - از مقولات نهگانه عرض ، عبارت از نسبت چيزى به مكان -
اسفار جلد 2 ص 72
برزخ
521 . . عالم مشهور است كه بين عالم معانى و اجسام قرار دارد و از دو طرف بهرهور است
اصطلاحات ابن عربى ص 8
برزخ جامع
269 - حضرت واحديه و تعين اول است كه اصل مجموع برزخهاست و آن را برزخ اول و اعظم و اكبر گويند .
اصطلاحات شاه نعمت اللّه 281
پير
- دوستى حق تعالى را وقتى كه طلب به جد تمام باشد و از آن جهت كه مستحق دوستى اوست از جميع وجوه .
اصطلاحات عراقى 411
پرده
365 - 916 - مانعى را گويند كه ميان عاشق و معشوق باشد و از لوازم راه براى معشوق است
اصطلاحات عراقى 412
تالى
- 297 اصطلاح منطقى است در قضاياى شرطيه جزء اول را مقدم و جزء دوم را تالى مىگويند .
مبانى فلسفه دكتر سياسى 213
تجلى
- 21 - 114 - 165 . . . نورى كه از بارى تعالى بر قلبها ظاهر مىگردد ( اصطلاحات محى الدين ص 5 ) . و تجلى بر سه قسم است تجلى اول عبارت از تجلى ذات است و آن حضرت احديت بود ، تجلى ثانى ظهور