چگونه شد كه از سفر ختلان باز ايستاده آمد « 1 » و خواستم كه به سخن درآيم كه آن صورت اميريه از چشم من نهان گشت « 2 » و من در تحيّر افتادم كه اين چه حال بود كه نمود و زود ربود .
و اين فقير در بعضى اوقات چون « 3 » نظر مىكرد در آيينه « 4 » صورت ( آ : برگ 77 الف ) روى حضرت سيادت « 5 » در آيينه مىديد « 6 » و بعد از ادامت نظر در آيينه روى خود مىديد « 7 » .
نظم « 8 »
« من با تو چنانم اى نگار خُتنى « 9 » * كاندر غلطم كه من توام يا تو منى « 10 » »
اى دوست بدانكه حقيقت بروز « 11 » بر ذات كمّل « 12 » مشهود است در ميان صوفيه قدّس اللّه « 13 » أسرارهم در حال حيات و ممات .
و از خدمت خواجه شنودم كه از والد بزرگوارش نقل مىكرد « 14 » كه والدم فرمود كه در شيراز ولى بود مشهور شده به صفت « 15 » بروز « 16 » تا حدى كه من در صحبتش بودم به جماعتى « 17 » و طعام به پختن « 18 » نزديك آمده بود كه شخصى آمد « 19 » و اشترى « 20 » بياورد و تقرير كرد كه به خدمت آن ولى كه در مزار شيخ سعدى « 21 » جمعى نگران صحبت شريفند « 22 » و مرا فرستادهاند به التماس كه بايد كه به تشريف صحبت آن بزرگوار
هامش
( 1 ) گ ، ل : آيد .
( 2 ) ب : پنهان گشت .
( 3 ) آ : ندارد . گ : چون در آيينه .
( 4 ) ب : نظر مىكرد بعضى اوقات در آينه صورت .
( 5 ) ب : حضرت امير ، گ ، ل : جناب سيادت .
( 6 ) گ ، ل : مىديد در آينه .
( 7 ) گ ، ل : مىديدم .
( 8 ) ب : فرد . گ ، ل : بيت .
( 9 ) ن : ختّى .
( 10 ) رباعيات رومى ، ص 22 ، گ : كندر غلطم كه من تويم يا تو منى .
( 11 ) آ ، ب ، ن : ندارد .
( 12 ) آ ، ب : كل متن .
( 13 ) ل : ندارد .
( 14 ) گ ، ل : كرد .
( 15 ) ن : صفات .
( 16 ) آ : پرواز .
( 17 ) گ : با جماعتى .
( 18 ) ب : طعام پخش ، گ : طعامى به پختن .
( 19 ) ن ، ل ، گ : بيامد .
( 20 ) ل : استرى .
( 21 ) شيخ مصلح الدّين سعدى شيرازى شاعر معروف و نويسندهء شهير به سال 691 ه / 1292 م به جهان باقى شتافت . رك به : دائرة المعارف اسلاميه ، لندن ج 4 ، ص 36 . براون : تاريخ ادبيات ايران ، ج 2 ، ص 525 .
( 22 ) ن ، ل : شويم .