و بعضى باشند كه چون در قومى نظر كنند ( ب ) « 1 » و ناخوش آيد ايشان را از آن قوم ، آن قوم به همان يك نظر به دوزخ « 2 » درآيند « 3 » ( ل ) « 4 » و اگر ايشان را خوش آيد در بهشت درآيند به آن نظر و طى زمان و مكان از مواهب ايشان باشد .
و در مقام « 5 » وهب اطلاق تصرّف هرچه خواهند آن شود اگر سؤال كنند به وقت و خود مسئول « 6 » موافق آيد و الّا تا خير يابد تا زمان اجابت بيايد و امّا اجابت « لبّيك عبدى » هرگز تا خير نيابد زيرا كه در حديث چنان است و تا خير اجابت مسئول عين سعادت سايل است اگر « 7 » او بداند « 8 » زيرا كه از ( ت ) رسيدن مسئول به سايل در وقت سؤال مضرّت او باشد و او نداند .
و در مقام سؤال احوال كمل مختلفه « 9 » مختلف است بنا بر آنكه بعضى سؤال نكنند چنان كه ابراهيم عليه السّلام « 10 » در جواب جبرئيل « 11 » گفت :
امّا إليك فلا حسبى من « 12 » سؤالى علمه بحالى « 13 »
عبد اللّه بن ( ن ) « 14 » مبارك « 15 » فرمود كه پنجاه سال است كه هيچ دعا نكردهام و نمىخواهم كه دعا كنم از براى هيچ احدى .
هامش
( 1 ) ب : برگ 25 الف .
( 2 ) آ : در دوزخ .
( 3 ) ل : روند .
( 4 ) ل : برگ 19 ب .
( 5 ) ل : زمان .
( 6 ) ل : اگر سؤال كنند بوقت و خود مشغول . گ : اگر سؤال بوقت وجود مسئول موافق آمد .
( 7 ) ت ، ب ، ن : اگرچه .
( 8 ) ت ، ب ، ن : نداند .
عبارت از « اگر سؤال كنند تا او نداند » در آ : ننوشته ، ت : برگ 21 الف .
( 9 ) آ : ندارد .
( 10 ) آ ، ل ، ن ، گ : ندارد .
( 11 ) ل : جبرئيل عليها السّلام .
( 12 ) گ : ندارد .
( 13 ) هجويرى ، كشف المحجوب ، ص 83 . غزالى ، احياء علوم الدين ، ج 4 ، ص 228 . غزالى ، كيمياى سعادت ، ص 298 . سهروردى ، عوارف المعارف ج 2 ، ص 162 .
( 14 ) ن : برگ 100 الف .
( 15 ) آ ، ب ، ت ، ن : بن المبارك ، ل : عبد اللّه مبارك - عبد اللّه بن المبارك المروزى از محتشمان قوم بود و عالم به جمله احوال و اسباب طريقت و شريعت ، و به امام اعظم ابى حنيفه پيوسته و از وى علم آموخته ، كرامات وى مشهور است . سال وفات وى يك صد و هشتاد و يك هجرى است و بعضى يك صد و هشتاد و دو هجرى نوشتهاند . براى تفصيل رك به : هجويرى ، كشف المحجوب ص 117 . عطار ، تذكرة الاولياء ، ج 1 ، ص 179 . غلام سرور ، خزينة الاصفياء ، ج 2 ، ص 13 به بعد .