مصنفات فارسى ( فارسى ) — صفحة 365
اختلاف نسخهها 1 . سر سماع ( 1 ) - اصل : نهد + و تلذذ . ( 2 ) - اصل : در اين . ( 3 ) - اصل : در نسخه دست بردهاند و به صورت « تمتع » درآوردهاند . ( 4 ) - اصل : با قلمى و خطى ديگر « آواز » شده است . 2 . آداب السفرة ( 1 ) - چا : كم عدم . ( 2 ) - چا : اشراف . ( 3 ) - چا : بىمنتها . ( 4 ) - قا : آفريد + لولاك لما خلقت الافلاك . ( 5 ) - قا : « ابدالآباد » ندارد . ( 6 ) - چا : محتاج لقمه . ( 7 ) - چا : واجب ديد . ( 8 ) - قا : آداب صوفيه . ( 9 ) - چا : و بر ترك آن آداب غذاى قواى حيوانى كه مثمر اخلاق ذميمه و منتج احوال كريهه است كه قد خاب من دساها عبارت از آن است مىگردد ، نعوذ بالله من ذلك ، تا طلاب حق به محافظت آن قيام نمايند تا به سر چشمهء زندگانى كه مثمر حيات جاودانى است رسد ان شاء الله . ( 10 ) - چا : اى طالب صادق بدان كه . ( 11 ) - چا : « لقمه » نبود . ( 12 ) - چا : هر نفس . ( 13 ) - چا : جوين باشد . ( 14 ) - چا : ذاكر باشد . ( 15 ) - چا : خواهد كرد . ( 16 ) - چا : « نيز » ندارد . ( 17 ) - چا : لاصلا . ( 18 ) - چا : هجدهم سيد قوم اين دعا بر خواند . ( 19 ) - چا : ديگران . ( 20 ) - چا : نهند . ( 21 ) - چا : به لقمهء ديگر دراز نكنند . ( 22 ) - چا : نبود . ( 23 ) - چا : زحمت + اين . ( 24 ) - چا : نان + را . ( 25 ) - چا : عبارت « و زياده . . . نكند » در چاپى شمارهء سى و چهارم را ساخته است . ( 26 ) - چا : يا پاى . ( 27 ) - چا : دور دارد . ( 28 ) - چا : بگيرد + دهنده . ( 29 ) - چا : بنهند . ( 30 ) - چا : نكند طهارت . ( 31 ) - چا : طشت ريختن . ( 32 ) - چا : بگردد . ( 33 ) - چا : و + نيمخورده .