بس كز غم تو گزافها مىزدهام
65
بوئى به من آمد و به دو مست شدم
21
اى دوست به مرگ خود بسى خرسندم
67
دريغا روز برنائى كه با يار آشنا بودم
34
من چون ريگم غم تو چون آب خورم
139
آشفته بر آن رخان زيبات منم
137
گر بر سر كوى عشق من كشته شوى . . .
65
پيمان شكنا بر سر پيمانت نمىبينم
132
چون نتوانم كه با غمت بار نهم
35
صنما ما ز ره دور و دراز آمدهايم
117
تا نشناسى كه ما ازينجا مانيم
149
پادشاهانيم و ما را ملك نيست . . .
136
دلا گر عاشق عشقى ز دون خود تبرّا كن
44
فرياد از آن نامهربان افغان از آن پيمانشكن
66
سبزه برآمد از چمن شبه لب نگار من
63
جانانهء من سبوس و بندانهء من
133
آه از غم و آه از غم و آه از غم تو
14
همّتم آنست كه خاكى باشم اندر كوى تو
49
نه مى خورده نه در خرابات شده
40
در كوى تو معروفم و از روى تو محروم . . .
51
باش تا بر گل دلت آيد . . .
125
عاقل بچه اوميد درين شوم سراى
143
اى راه ترا دراز نائى
46
عزّ جلال وصلت با بنده گفت نجما . . .
49
اى نسخهء نامهء الهى كه توئى
12
اقتلونى يا ثقاتى إنّ فى قتلى حياتى
67
عاشقا بشنو فزونى از چو من كمكاستى
57
آن را كه بود ز بندگى آزادى
42
آن آوردى چو حق به ياد آوردى
123
اول كه مرا به دام خويش آوردى
27
گر عشق نبودى و غم عشق نبودى
38
بيا بر كوى تا از من چه ديدى
93
لطفى بكنى عنايت از سر گيرى
115
اى كافر گبر نامسلمان تا كى
65
دل بغم تسليم كردم خود شدم نظّارگى
57 ، 61
دل يكى منظرست ربّانى
42 ، 137
چيست كه هيچ سوى ما خود نظرى نمىكنى
14
اى دل سخت جان من باز دگر چه مىكنى
15
اى مردان هوا و اى جوان مردان هوا . . .
123
عرشست نشيمن تو شرمت نايد . . .
54