خداام - خدايم ، دعااش - دعايش ( ب 2374 )
خداات - خدايت ( ب 2125 )
10 - هاى بيان حركت در جمع به ها افتاده است كه در اغلب موارد ( جز مواردى كه در وزن يا قافيه ايجاد اشكال مىكرد ) به شيوه رسم الخط امروزى نمايش داده شده است :
- ب 297 : كين جهان دامست و ذوقش دانها ( - دانهها )
ر ك . خوشهها ( - خوشهها ، ب 545 ) دانها ( - دانهها ، ب 297 ) سينها ( - سينهها ، ب 28 )
11 - كلمات عربى مختوم به الف مقصوره مثل : مرتضى ، فتى ، عيسى ، مصطفى گاهى با الف ممدوده و گاه با - ى - نمايش يافته است كه در نگارش آنها جهت رعايت وزن و قافيه تغيير داده نشده است .
12 - در اكثر موارد در نگارش ماضى نقلى همزهء « است » و « هاى بيان حركت » حذف شده است مثل : خوردست ، زدست ، همچنين همزه « است » در فعلهاى مضارع ساده نيز افتاده است :
مشتريست ، روشنست ، دشمنست ، در همه موارد بجز كلمات مختوم به الف و واو به اين صورت نوشته شده است : خورده است ، زده است ، شده است ، گفته است ، برتر است ، مشترى است ، روشن است ، دشمن است . . .
13 - جمله دعايى بعد از نام رسول اكرم ( ص ) در نسخه اساس گاه « صلعم » و گاه « صلع » و در نسخه مجلس در اكثر موارد - عليه السلام - نگاشته شده است كه در همه جا جمله - صلى اللّه عليه و سلم - بعد از كلمه پيامبر يا نام مبارك آن حضرت نوشته شد .
برخى ويژگيهاى دستورى و زبانشناسى
1 - ابدال حروف
الف : ب - و
باژگون - واژگون
تلابد - تراود
ب : ب - پ
بستر - پستر