رسم الخط نسخهء اساس و تغييرات داده شده
1 - كلمهء : كه - چه ، در تركيب با بعضى كلمات بدون ها ، غير ملفوظ ( - هاى بيان حركت ) نوشته شده است :
آنچ : در ضمن احوال ايشان آنچ ( - آنچه ) شرط طريقت بود گفته شد ص 3 س 11
چنانك : چنانك ( - چنان كه ) كسى نام نان برد . . . ص 4 س 3
در اكثر موارد « كه » به صورت « كى » نوشته شده است .
- به طالبان و راغبان كى ( كه ) به قدر وسع خود اجتهاد نمايند . ص 3 س 18
- براى اهل صورت است كى ( كه ) ايشان را به عالم علوى راه نيست ص 14 س 5
در تمام اينگونه موارد رسم الخط امروزى رعايت شده است و هاى بيان حركت به آن افزوده شده است مگر در مواردى كه وزن شعر سكون ك يا چ را ايجاب مىكرد مثل :
- ب 128 : . . . آنك ازو بگذشت او ره برده است
- ب 743 : بوك اگر بختت بود غالب شوى
- ب 5378 : هرچ ازو آيد بود جمله قبول
همچنين ر ك . ب 459 - 664 - 1510 - . . .
2 - حرف اضافه - به - به كلمات بعدى پيوسته نوشته شده است .
- اكنون مترس و نيست شود تا بكام ( - به كام ) دل برسى واجب است و اجلت بناكام ( - به ناكام ) نيست نگرداند ، ص 53 س آخر
در متن مصحح تقريبا در همه موارد حرف اضافه « به » مطابق رسم الخط امروزى جدا نوشته شد .