اى آنكه هيچ جايى آرام جان نديدى
629
الصلا اى دل اگر در عشق او اقرار دارى
630
جانا دهنى چو پسته دارى
632
هم تن مويم از آن ميان كه ندارى
632
ترا گر نيست با من هيچ كارى
633
ترا تا سر بود بر جا كجا دارى كلهدارى
634
پروانه شبى ز بىقرارى
636
اى بوس تو اصل هر شمارى
637
درآمد دوش دلدارم به يارى
637
ترسا بچهاى شنگى زين نادره دلدارى
638
دوش سرمست بوقت سحرى
639
گاهيم بلطف مىنوازى
640
چه عجب كسى تو جانا كه ندانمت چه چيزى
641
گر مرد اين حديثى زين باده مست باشى
641
تا تو خود را خوارتر از جملهء عالم نباشى
642
هر دمم مست ببازار كشى
643
چون خط شبرنگ بر گلگون كشى
644
هر دمم در امتحان چندى كشى
645
گرد مه خط معنبر مىكشى
645
در ده مى عشق يكدم اى ساقى
646
جانا ز فراق تو اين محنت جان تا كى
646
گر يك شكر از لعلت در كار كنى حالى
648
ماييم ز عالم معالى
649
دى ز دير آمد برون سنگيندلى
649
دست نمىدهد مرا بىتو نفس زدن دمى
650
گر من اندر عشق مرد كارمى
651
اى جان جان جانم تو جان جان جانى
652
هزاران جان سزد در هر زمانى
653
زلف را تاب داد چندانى
654
اى در ميان جانم وز جان من نهانى
655
اى روى تو فتنهء جهانى
656
اى هر شكنى از سر زلف تو جهانى
656
اى يك كرشمهء تو غارتگر جهانى
657
اى حسن تو آب زندگانى
658
درديست درين دلم نهانى
658
ترسا بچهء لولى همچون بت روحانى
659
اى ساقى از آن قدح كه دانى
660
بهر كويى مرا تا كى دوانى
661
خاك كوى توام تو ميدانى
661
كجايى اى دل و جانم مگر كه در دل و جانى
662
ز سگان كويت اى جان كه دهد مرا نشانى
663
اى هجر تو وصل جاودانى
664
بس نادرهء جهانى اى جان و زندگانى
665
چارهء كار من آن زمان كه توانى
666
ترسا بچهاى بدلستانى
666
گفتم بخرم غمت به جانى
667
اى گشته نهان از همه از بس كه عيانى
668
خال مشكين بر گلستان مىزنى
669
هر زمان لاف وفايى مىزنى
669
خواجه تا چند حساب زر و دينار كنى
669
گر نقاب از جمال باز كنى
671
اى دل اندر عشق غوغا چون كنى
672
گه بدندان در عدنشكنى
672
هر نفسى شور عشق در دو جهان افكنى
673
هر شبم سرمست در كوى افكنى
673
در همه شهر خبر شد كه تو معشوق منى
674
بسر زلف دلرباى منى
675
نگر تا اى دل بيچاره چونى
675
تا در سر زلف تاب بينى
676
بوادييى كه درو گوى راه سر بينى
677
هر روز ز دلتنگى جايى دگرم بينى
678
چو لبت بپسته اندر صفت گهر نه بينى
680
عشق تو در دست و درمانش تويى
680
هر چه هست اوست و هر چه اوست توى
681
اى لب گلگونت جام خسروى
681
گر تو خلوتخانهء توحيد را محرم شوى
682
سرمست درآمد از سر كوى
683
نگارى مست لا يعقل چو ماهى
684
جان بلب آوردهام تا از لبم جانى دهى
685
آفتاب رويت اى سرو سهى
686
زلف تيره بر رخ روشن نهى
686
دوش از درون جانم گفتند اگر ز مايى
687
گه بكرشمه دلم ز بر بربايى
688
اى راه ترا درازنايى
688
منم و گوشهاى و سودايى
689
ز عشقت سوختم اى جان كجايى
690