447 فصل ( فى الهمّ )
( 1134 ) قال : « همّ » اشارت جمع هموم است ، تا يكى شود .
حقيقتش اشتمال حزنست در دل عاشق بنعت توقان سرّ به وصلت « 5 » . قال اللّه تعالى
« وَ لَقَدْ هَمَّتْ بِهِ وَ هَمَّ بِها . »
« 6 »
448 فصل ( فى اللحظ )
( 1135 ) قال : « لحظ » اشارت ملاحظهء ابصار قلوب است آنچ پيدا شود « 11 » از زوايد يقين . حقيقت لحظ اشارت طرف سرّ است از عدم بقدم ، از حقّ بحقّ ، در شهود حسن جمال . آن شركست در توحيد . براى آن گفت
« قُلْ لِلْمُؤْمِنِينَ يَغُضُّوا مِنْ أَبْصارِهِمْ . »
« 13 »
449 فصل ( فى المحو )
( 1136 ) قال : « محو » ذهاب چيزيست « 17 » كش اثر نماند . اگر اثر بماند ، آن را « طمس » گويند .
هامش
( 5 ) به وصلتSM: الى وصله المعشوقA( 6 )وَ لَقَدْ هَمَّتْ . .: سورهء 12 ( يوسف ) آيهء 24
( 11 ) آنچ پيدا شودSMلما يلوح لهاA( 13 )قُلْ لِلْمُؤْمِنِينَ . .: سورهء 24 ( النور ) آيهء 30
( 17 ) چيزيست : حيرتستSMذهاب الشىءA