فعل . حقيقت صفا مباينت از خلق است ، و اتّصاف به صفت حقيقت « 1 » .
405 فصل ( فى صفاء الصفاء )
( 1092 ) قال : « صفاى صفا » ابانة « 5 » اسرارست از حدثان به مشاهدهء حقّ بنعت اتّصال ، ( و حقيقتش ) « 6 » خروج از رسم ربوبيّت بنعت رسيدن بحقايق .
406 فصل ( فى الزوائد )
( 1093 ) قال : « زوايد » زيادت ايمان و يقين است . حقيقتش زيادت تجلّى است بأنوار قدم در مشكاة مصابيح ايمان .
407 فصل ( فى الفوائد )
( 1094 ) قال : « فوائد » تحف حقّ است اهل معاملت را در وقت خدمت به زيادت فهم ، تا بر آن تنعّم كنند . اصل فوائد آنچ پيدا شود از حقّ از ذخاير غيب بنعت خطاب با اسرار .
هامش
( 1 ) به صفت حقيقتSM: بصفة الحقA( 5 ) ابانةA: انائيت ( ! )SM( 6 ) ( و حقيقتش ) : و حقيقتهA- - خروج : بىخروجSMالخروجA