4 فصل فى صفتى
( 40 ) ما را قباى صفاى صورت آدم است ، دم
« نَفَخْتُ فِيهِ مِنْ رُوحِي » *
اشارت ادريس در شواهد ملكوت ، حدث نوح در نوحه ، آوهء « 5 » ابراهيمى ، بلاء اسماعيلى ، رنگ رخسار يوسف در رنگ رخسار ماست .
زواياى احزان يعقوب خانهء ماست . چون موسى
« رَبِّ أَرِنِي »
« 7 » گويم ، بدم ثعبان سر اين فرعونيان بردارم . زنجهء داود در حلق ماست . ملك سليمان در ملك محبّت ماست . جان معصوم يحيى در جان ماست . كلّ
« كَلِمَتُهُ أَلْقاها إِلى مَرْيَمَ »
« 10 » در كلّ ماست . و اشوقاء حبيب در حقّ ماست ، و در كتاب مجيد حق بدين سخن گواست
« كُنْتُمْ خَيْرَ أُمَّةٍ »
« 11 » برخوان ، و خبر « مثل امّتى كمثل المطر ، لا يدرى اوّله خير ام آخره » بدان .
( 41 ) اين همه ماييم ، و آنچه در سطر وحدت در لوح محفوظ نشان دارد ، حال ماست . كروبيان ملكوت و ملازمان سرادق جبروت مشتاق مااند . ازين انفاس يك نفس جهانى مردگان و ازين آشوب عالمى خفتگان . بيت :
حلّ غم روزگار « 18 » در مشكل ماست * وان در « 19 » كه كسى نيافت در چنگل ماست
هامش
( 5 ) آوه ( عبهر العاشقين ص 87 ) : ياوهSM( 7 ) سورهء 7 ( الاعراف ) آيهء 139
( 10 ) سورهء 4 ( النساء ) آيهء 170
( 11 ) سورهء 3 ( آل عمران ) آيهء 110
( 18 ) روزگار : روزگانSM( 19 ) درS: -M