افعال را نشانه كرد ، ايشان را گفتند
« انْظُرْ إِلَى الْجَبَلِ »
« 1 » . ارواح كمال يافته به ديدهء انوار كبريا بديدند . همه در عين اللّه مست فانى گشتند
« خَرَّ مُوسى صَعِقاً »
« 3 » .
( 30 ) چون بران زمانى تجلّى بگذشت ، انس ايشان را در محلّ صحو آورد ، آن خماريان شراب ازل دست خجل در روى شرم مىماليدند و
« تُبْتُ إِلَيْكَ »
« 6 » گويان به حق مىناليدند . باز طراوت فعل نسيم الفت از مشرق تجلّى در وقت صباح صبح صفت بعالم انس در آورد . در صحراء قدس شكوفههاء جلال بشكفت . در روى بساتين غيب بهار و رياحين كشف لوائح پردههاى نور ببست . در هر گلى وصل حجلهء انس سنبل خانگاه صلصل عشق آمد . سوسن جمال منزل عندليب كمال شد . سايهء طوبى قدم ضوّاء نور بهار « 11 » بلبلان « انا الحق » سراى آمد ، بر جويبار عيون ازل هدهدان ارواح آب حيات سبحانى خوردند ، از آن در بزم سليمان وحدت از سر مستى كلهدار هستى شدند . به زبان غيبى عقل انسى در آشيان قدسى وراى عرش و كرسى را گفتند
« أَحَطْتُ بِما لَمْ تُحِطْ »
« 15 »
( 31 ) طوطيان اسرار قباپوش انوار كبريا شدند . جان جان ترجمان هر جان شد . پردهء شواهد جاسوسان ضماير آمدند . عقل اوّل در صحن صفت كبرياء ازل حاجب قهرمان جان آخر گشت .
دران باغ سبّوحى مرغان قدّوسى در لالستان و گلستان مشاهدهء صرف
هامش
( 1 )انْظُرْ إِلَى الْجَبَلِ: ايضا
( 3 )خَرَّ مُوسى: ايضا
( 6 )تُبْتُ إِلَيْكَ: سورهء 7 ( الاعراف ) آيهء 140
( 11 ) بهار : + بادSM( 15 ) سورهء 27 ( النمل ) آيهء 22