بسم الله الرحمن الرحيم و به نستعين « 1 » ( 1 ) [ الحمد للّه ربّ العالمين و صلواته على خير خلقه محمّد و آله الطّيّبين الطاهرين ] « 2 » . چون [ ايزد تعالى و تقدّس از جناب قدس ] « 3 » « 4 » ازلى و پردهء غيب قدم بندهاى را از بندگان خويش « 5 » برگزيند [ و لباس سعادات و خلعت « 6 » كرامات در وى پوشاند ] « 7 » و رقم « اصطفيناه فى الدنيا » بر ناصيهء او كشد « 8 » ، ظاهرترين دلائل « 9 » آن عنايت و لايحترين شواهد « 10 » آن هدايت « 11 » آن بود كه در اوائل كار « 12 » متاع و طيّبات اين « 13 » عالم را بر وى عرضه كند « 14 » و او « 15 » را از آن نصيبى كامل و حظّى وافر دهد . پس آنگاه در ميان حطام اين جهانى « 16 » و زخارف عالم « 17 » كون و فساد او را « 18 » بياگاهاند و بفيضى علوى و تأييدى سماوى او « 19 » را تحريكى و تنبيهى كند و آئينهء حقيقت فرا روى او دارد ، تا بيقين بداند كه سعادت و « 20 » كرامت سرمدى سعادت و كرامت آن جهانى است نه سعادت مجازى « 21 » اين جهانى ، و [ نعيم و ملك حقيقى نعيم و ملك جاودانى است نه سعادت « 22 » اين جهانى ] « 23 » .
هامش
( 1 ) و به نستعين : -MH( 2 ) الحمد للّه . . . الطاهرين : -TM( 3 ) ايزد تعالى . . .
قدس : از جناب مقدسS( 4 ) جناب : حسناتH( 5 ) خويش : -H( 6 ) خلعت : خلعتى ازS( 7 ) و لباس . . . پوشاند : -H( 8 ) كشد : كشيدM( 9 ) دلايل : -H( 10 ) شواهد : -H( 11 ) هدايت : رعايتTM( 12 ) كار : آن كارH( 13 ) اين : آنTM( 14 ) عرضه كند : عرضه كنندHعرض كندTعرض كنندM( 15 ) او : وىTM( 16 ) اين جهانى : اين جهانH( 17 ) عالم : اين عالمM( 18 ) او را : -H( 19 ) او : وىH( 20 ) سعادت و : -H( 21 ) نه سعادت مجازى : -TM( 22 ) سعادت : + و ملك مجازىS( 23 ) نعيم . . . اين جهانى : -H