شرح عناوين / مصرع اول / صفحه در ذمّ مقابح و افعال نكوهيده و منع آن /
مبر اين زندگى بصدر سعير
/ 398
التمثل فى شأن اصحاب الغفلة و نظر السوء /
آن شنيدى كه در طواف زنى
/ 398
اندر صفت ربيع و تشبيهات گويد /
شكر انصاف بر زبان بهار
/ 400
در تسويت پارسى و تازى /
فضل دين در ره مسلمانيست
/ 402
در بيان آنكه ادب به فارسى و عربى نيست /
علم خوان تات جان قبول كند
/ 403
اندر خوردن شراب و خواص آن گويد /
مر سران را چو طامع و مىخوار
/ 404
اندر صفت نقص دنيا /
مال بر كف چو پيل بر كشتيست
/ 406
التمثل فى اصحاب المغرورين /
آن شنيدى كه بود مردى كور
/ 407
حكايت /
آن شنيدى كه در ولايت شام
/ 408
حكايت /
خواست وقتى ز عجز ديندارى
/ 410
حكايت بلبل و زاغ /
بود در روم بلبل و زاغى
/ 410
حكايت /
بود در شهر بلخ بقالى
/ 411
حكايت /
آن سليمان كه در جهان قدر
/ 412
حكايت /
گفت در وقت مرگ اسكندر
/ 412
حكايت /
آن شنيدى كه به اسكندر راد
/ 413
الباب السابع فصل فى الغرور و الغفلة و النسيان /
خندهء هرزهكار غمر بود
/ 414
فى طول العمر و الحسرة مع ذلك /
نوح را عمر جمله ده صد بود
/ 415
تمثيل در نفس جهان فانى و قصهء لقمان حكيم /
داشت لقمان يكى كريجى تنگ
/ 416
در مرگ گويد /
فرش عمرت نوشته در شومى
/ 417
حكايت مرد يخفروش /
مثلت هست در سراى غرور
/ 419
فى صفة الموت /
جز دورنگى نشد ز مرگ هلاك
/ 420