شرح عناوين / مصرع اول / صفحه اندر صفت خوبروى بدخوى گويد /
آنكه با نقشهاء زيبااند
/ 354
اندر شرح خوب و زشت گويد /
خوب را از براى دست فراخ
/ 355
اندر صفت شاهدان گويد /
شاهد پيچپيچ را چه كنى
/ 356
در مذمّت شهوت راندن /
شهوت ار جانت باره باز كند
/ 357
اندر صفت خوبرويان و شاهدان گويد /
آن نگارى كه سوى او نگرى
/ 357
حكايت /
ديد وقتى يكى پراكنده
/ 360
اندر مذمّت دنيا و وصف ترك او /
كى بود جز به چشم ابلهوش
/ 360
اندر طلب دنيا /
هر كه جست از خداى خود دنيى
/ 362
اندر مذمّت كسانى كه به جامه و لقمه مغرور باشند /
جامه از بهر عورت عامه است
/ 363
در طلب دنيا و غرور او گويد /
زينة اللّه نه اسب و زين باشد
/ 364
اندر مذمّت مال دوست /
سفله چون خواند رو به مهمانش
/ 365
اندر مذمّت شراب گويد /
مرد دينى شراب تا چكند
/ 365
حكايت و مثل /
گفت بهلول را يكى داهى
/ 366
حكايت /
گفت مردى ز ابلهى رازى
/ 367
التمثل فى اكل الربا /
گفت روزى بجعفر صادق
/ 367
حكايت /
به گدائى بگفتم اى نادان
/ 368
اندر نقص دنيا گويد /
دنيى ارچه ز حرص دلبر تست
/ 371
اندر ترك دنيا و رياضت نفس گويد /
اى بلندان بعقل و جان شريف
/ 371
اندر بيان نسب آدمى /
تو بقوّت خليفهء به گهر
/ 373
در حرص و شهوت و خشم گويد /
بر سه نوع از ستور و ديو و ددست
/ 373
در معنى آنكه عاقلان بىغم نباشند /
معرفت را شرف پناه شماست
/ 375
در متابعت نفس و هوا ناكردن گويد /
اى همهساله همه به مايهء ديو
/ 376