اختلاف نسخهها
شرح
( 1 ) . تو : بود
( 2 ) . تو : بر كلّ عالم
( 3 ) . تو : بىشفاعتى به نزد حق
( 4 ) . آ : حقى سالف
( 5 ) . تو : در بحر برّ يحبّونه
( 6 ) . آ : اگر با اعداى راه همين احسان بودى
( 7 ) . مج : به فلك رسيد . . .
( 8 ) . آ : آن بستان ، مج : بوستان
( 9 ) . آ : « و هر كه از پستان . . . پرورده شود » ندارد
( 10 ) . آ : پس قوم كنانه فروبيخت
( 11 ) . آ : مزدوگانى
( 12 ) . تو : سوخته يافت گفت
( 13 ) . آ : در بيوس
( 14 ) . تو : والد المصنّف
( 15 ) . آ : « جاء . . . الباطل » ندارد
( 16 ) . آ : بنشاندند
( 17 ) . آ : نهادند در آسمان تا اسرار عزيز كه رود و آيد از اطلاع اغيار محروس و مصون ماند .
( 18 ) . آ : نه عادت چنان رفته است
( 19 ) . آ : راهداران
( 20 ) . آ : برداشتند
( 21 ) . آ : تحريمهء نماز بيند
( 22 ) . آ : آرى درويشان
( 23 ) . آ : « و غنيمت » ندارد
( 24 ) . تو : كما جرد
( 25 ) . آ : بندند
( 26 ) . آ : + كه مىبينى
( 27 ) . آ : كردند
( 28 ) . آ : عزت + كار
( 29 ) . آ : از + جنات
( 30 ) . تو ، آ : نوشته بودند
( 31 ) . مر : بنفسج
( 32 ) . تو : « به وقت زوال كه بدين . . . در گردد » ندارد
( 33 ) . تو : حضرت امّت احمد
( 34 ) . مر . نهاد .
( 35 ) . آ : ابهت
( 36 ) . مر : و هودج عبوديّت او
( 37 ) . آ : مجد او بود كه
( 38 ) . آ : سر او بود كه
( 39 ) . آ : كلاته وديهى
( 40 ) . آ : مركب . . . و خواجه درگذشت
( 41 ) . آ : بتازيت
( 42 ) . آ : ما را همه ميادين
( 43 ) . آ : رقيبه ، مج : رفيقه
( 44 ) . مج : و آدم منجدل فى طينه
( 45 ) . آ : چنين گويد
( 46 ) . آ : سنگ ردّ و جفا
( 47 ) . آ : موضع قدم
( 48 ) . آ : جمال دادند
( 49 ) . آ : به دو بيايد
( 50 ) . تو : خبرى بازده
( 51 ) . آ : « ذى طمرين . . . لا برّه » ندارد
( 52 ) . مج ، آ : + و غار عليك
( 53 ) . آ : مىآمد
( 54 ) . آ : كنار همتش
( 55 ) . آ : مطارد آيد
( 56 ) . آ : پوشند
( 57 ) . آ : نبرند
( 58 ) . آ : « متلاطم شده » ندارد
( 59 ) . آ ، مج : محيط كسرى طاق بر كشيده
( 60 ) . آ : استاره ، مر : سياره
( 61 ) . آ : « حب دانيال » ندارد
( 62 ) . آ : برنخوانند
( 63 ) . آ : من اهل فارس ، مر : در حاشيه دارد : ابناء هؤلاء و اشار الى سلمان ، مج : من ابناء فارس
( 64 ) . آ : به شكم درد
( 65 ) . مج : + و صلى اللّه على محمد و آله اجمعين .