نيامد ، و دل مؤمن ما را قبول كرد ؛ نخست ما ، او را قبول كرده بوديم .
( 201 ) روزى يكى از مصطفى پرسيد كه « أين اللّه » ؟ گفت : « فى قلوب عباده » در دل بندگان خود بايد جست ؛
« وَ هُوَ مَعَكُمْ أَيْنَ ما كُنْتُمْ »
اين معنى باشد . چون دل ترا حاصل آمد و دل را بازيافتى ، روح خود جمال عزّت با تو نمايد . دريغا اگر شريعت ، بند ديوانگى حقيقت آمده نيستى ، بگفتمى كه روح چيست ؛ أمّا غيرت الهى نمىگذارد كه گفته شود . عيسى - عليه السّلام - كمال و رفعت كه داشت از آن داشت كه او را خلعت روح القدس در پوشيده بودند ، و او را همه روح كرده
« وَ أَيَّدْناهُ بِرُوحِ الْقُدُسِ »
. آدم و آدم صفتان كه كرامت كمال و فضيلت يافتند بر ديگران ، بروح يافتند كه
« وَ أَيَّدَهُمْ بِرُوحٍ مِنْهُ »
. و روح را از عالم خدا بقالب فرستادند كه
هامش
( 1 ) نيامد . . . مؤمنAMPRSUنيايد الاول مؤمن كهBH- - ماAMPRSUما خودBH- -
( 2 ) يكى . . . گفتAMPRSUصحابى . . . رسول - عليه السلام - گفتBعبد اللّه بر عمر - رضى اللّه عنهما - از . . . گفتH- -
( 2 - 3 ) عباده . . . بايدAMRSUعباده المؤمنين خدا را در دل بندگان مؤمن بايدBعباده گفت در دل . . . بايدHعباده . . . بيايدP- -
( 3 ) سورهء 57 ( الحديد ) آيهء 4 م - -
( 4 ) آمد . . . عزتAMPSUشد و دل مؤمن . . . روح تو . . . عزت جل ذكره خودBآمد و دل . . . عزتHآيد . . .
عزتR- -
( 5 ) شريعت بندA . . . Uبند شريعت درH- - ديوانگى . . . غيرتMPديوانگى حقيقت نبودى بگفتمى . . . غيرتASديوانگان حقيقت نيامدى بگفتمى . . . اما اى عزيز غيرتBديوانگى . . . اما عزتHديوانگى . . . آمده هستى بگفتمى . . . غيرتRديوانگى . . . آمد نيستى . . . غيرتU- -
( 6 ) الهى نمىگذاردHالهيت نگذاردA . . . U- - شودA . . . Uشود دانى كه كمال و رفعت عيسى ز چه بودB- - كمال وA . . . UكمالR- -
( 6 - 7 ) آن . . . او راA . . . Uآن بود كهB- -
( 7 ) در . . . كردهMدر . . . او را روح كردهAPSUدرو . . . بود و او همه روح كردهBدرو . . . او را روح گردد كهHدر . . . و او همه روح كردهR- -
( 7 - 8 ) سورهء 2 ( البقرة ) آيهء 87 م 253 م - -
( 8 ) و آدمBHM - APRSU- - كمالABMPSU - HR- -
( 9 ) سورهء 15 ( الحجر ) آيهء 29 ك - -