اين جماعت هشتگانه كه علما گويند ديگر باشند ، و آن جماعت كه محقّقان گويند و ايشان را خواهند ديگر .
( 127 ) اين جهان اگرچه از بهر اولياى خدا آفريدند امّا ايشان خود را به دنيا و با كسب ندهند . از زكات خدا كه اصل و فرع ، هر دو خود از بهر وجود ايشان ظاهر شد ؛ نصيبى بهر يك بايد دادن تا مدار و قرار قالب ايشان باشد . امّا اين گروه كه مال و زكات دادن نعت ايشان باشد ايشان را خود مال نباشد ، ايشان را علم لدنّى باشد كه « لا كنز أنفع من العلم » . از آن كنز و علم و رزق كه ايشان را دهند
« وَ مَنْ رَزَقْناهُ مِنَّا رِزْقاً حَسَناً »
، همقرينان و همصحبتان و مريدان را از آن زكاتى و نصيبى دهند كه « العلم لا يحلّ منعه » ؛ آن به قدر حوصلهء خلق نثار كنند ، و اين آيت را كار بندند
« وَ مِمَّا رَزَقْناهُمْ يُنْفِقُونَ »
.
هامش
( 1 ) اينASازينBHMPUاما اينR- - گويندA . . . UمىگويندR- - ديگر . . . آنHMPUديگر باشد و آنABSايشان بسيار باشند و اما از آنR- -
( 2 ) و ايشان را . . . ديگرABMPSUايشان را خوانند ديگرHايشان كم باشندR- -
( 3 ) اولياى خدا آفريدندABHPSUاوليا خدا آفريدMR- -
( 4 ) با . . . فرعAHMPSUبا كسب و با دنيا . . . فرعBبا دنيا . . . اصلست و زكات و مال كه فرعستR- -
( 5 ) نصيبى بهر يكBHMUيكىAPSزكات اصلى وقت حال ايشان ميدان كه قرار روح بدان باشد از زكات فرعى نيز نصيبR- - و قرارABHR - MPSU- -
( 5 - 6 ) اين . . . ايشان راABMPSUاين دوHزكات مال كه بديشان مىدهند ايشان را صفت و نعت ايشان كه شنيدى و اين قوم راR- -
( 6 ) لدنىBMآخرتىAHPRSU- -
( 7 ) كنزABHMRSكثيرPU- - از . . . دهندAMSاز . . . علم رزق . . . دهندBاز آن كنز علم و رزق ايشان را دهندHاز آن گفتن و علم . . . دهندPيعنى از آن گنج رزق ايشان را دهند كهRاز آن كثير و علم . . . دهندU- -
( 7 - 8 ) سورهء 2 ( البقرة ) آيهء 75 ك - -
( 8 ) زكاتى و نصيبىA . . . Uزكات و نصيبىR- -
( 9 ) آنA . . . Uزكات كه از آن علمست و جز هر كسى آن راR- - به قدرBMRبر قدرAHPSU- - حوصلهء . . . نثارBPحوصلهء . . . ايثارAHMSUحوصله خود بر خلق ايثارR- - بندندA . . . Uببندند كهR- -
( 10 ) سورهء 2 ( البقرة ) آيهء 3 م - -